کاهش ارتباط موثر

واریانس بین گروهی

۴۰۲۱.۷۳۳

۲

۲۰۱۰.۸۶۷

۳۹.۳۹۹

۰.۰۰۰۱

واریانس درون گروهی

۲۹۰۹.۲

۵۷

۵۱.۰۳۹

مجموع

۶۹۳۰.۹۳۳

۵۹

جدا کردن امور مالی از یکدیگر

واریانس بین گروهی

۱۷۴۰.۴۳۳

۲

۸۷۰.۲۱۷

۳۸.۶۸۲

۰.۰۰۰۱

واریانس درون گروهی

۱۲۸۲.۳

۵۷

۲۲.۴۹۶

مجموع

۳۰۲۲.۷۳۳

۵۹

بر اساس داده های جدول ۴ – ۲۱ ، مشخص است که در مولفه های (کاهش همکاری ، کاهش رابطه جنسی، افزایش واکنش های هیجانی، افزایش جلب حمایت فرزند، افزایش رابطه فردی با خویشاوندان خود، کاهش ارتباط موثرو جدا کردن امور مالی از یکدیگر) واریانس بین گروهی در سطح معناداری برابر ۰۰۰۱/۰ می باشد و این مقدار کوچکتر از ضریب معناداری ملاک یعنی ۰۱/۰ است، و ه مقدارF به دست آمده بیش از مقدار جدول ( ۹۸/۴) با درجه آزادی ( ۵۷ ، ۲) می باشد، اما در مولفه کاهش رابطه خانوادگی با خویشاوندان همسر و دوستان اختلاف معنی داری بین سه گروه مشاهده نمی شود. بنابراین فرضیه پژوهش مبتنی بر تاثیر مشاوره زوجی به شیوه های عقلانی – عاطفی (الیس) و واقعیت درمانی (گلاسر)بر کاهش مولفه های تعارضات زوجین تایید می شود واین طور نتیجه گیری می گردد که بین میانگین نمرات مولفه های تعارض زناشویی در سه گروه آزمایش شیوه های عقلانی – عاطفی (الیس) و واقعیت درمانی (گلاسر)و کنترل تفاوت معنی داری وجود دارد. بنابراین فرضیه پژوهشی با ۹۹% اطمینان تایید می گردد. و مشخص می شود که مشاوره زوجی به شیوه های عقلانی – عاطفی (الیس) و واقعیت درمانی (گلاسر)بر کاهش مولفه های تعارضات زوجین تاثیر معنی دار دارد.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

به منظور تعیین میزان اثربخشی هر یک از روش های فنون زوج درمانی در مقایسه با گروه کنترل از روش مقایسه شفه استفاده شده است . برای آنکه مشخص شود آیا هر روش زوج درمانی در مقایسه با گروه کنترل موثر بوده است یا خیر. همان طور که ذکر آن رفت ابتدا اختلاف نمرات پیش آزمون و پس آزمون را در هر گروه آزمایشی و گروه کنترل محاسبه نموده و آنگاه میانگین اختلاف نمرات را بااستفاده از آزمون شفه مورد مقایسه قرار می دهیم.
جدول۴ – ۲۲ : مقایسه میانگین اختلاف نمرات پیش آزمون و پس آزمون مولفه های تعارض زناشوئی ، در گروه های مختلف با بهره گرفتن از آزمون شفه

« اسلام‏ نظر خاص‏ بر شما بانوان دارد. اسلام در وقتى که ظهور کرد در جزیره العرب، بانوان حیثیت خودشان را پیش مردان از دست داده بودند؛ اسلام آنها را سربلند و سرافراز کرد، اسلام آنها را با مردان مساوى کرد. عنایتى که اسلام به بانوان دارد بیشتر ازبیشتر از عنایتی است که بر مردم دارد » ( صحیفه نور، ج ۱۱ ص ۲۵۴ )
« همان طورى که حقوق مردها در اسلام مطرح است، حقوق زنها [هم مطرح است‏]. اسلام به زنها بیشتر عنایت کرده است تا به مردها. اسلام زنها را بیشتر حقوقشان را ملاحظه کرده است تا مردها. این هم [آن‏] معنا که بعد از این چه خواهد شد: زنها حق رأى دارند- از غرب بالاتر است این مسائلى که براى زنها ما قائل هستیم- حق رأى دادن دارند، حق انتخاب دارند، حق انتخاب شدن دارند. همه اینها هست. تمام معاملاتشان به اختیار خودشان است، و آزاد هستند. اختیار شغل را آزاد هستند. البته در شرق‏ براى مردها یک محدودیتهایى هست که آن محدودیتها به صلاح خود مردها هست و آن محدودیتها، یعنى در آنجاهایى که مَفْسَده هست براى مرد، از قماربازى جلوگیرى مى‏کند اسلام، از شرابخوارى جلوگیرى مى‏کند اسلام، از هروئین‏ جلوگیرى‏ مى‏کند اسلام؛ براى اینکه مفسده دارند. براى همه یک محدودیتهایى هست، و محدودیتهاى شرعى و الهى. محدودیتهایى است که به صلاح خود جامعه است؛ نه این است که براى جامعه یک چیزى مثلًا نافع بوده است که محدودیت برایش ایجاد کرده‏اند.» ( صحیفه امام، ج‏۶ صص ۴۳۶ و ۴۳۷)

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

« زنهایى که مى‏خواهند ازدواج کنند، از همان اول مى‏توانند اختیاراتى براى خودشان‏ قرار بدهند که نه مخالف شرع باشد و نه مخالف حیثیت خودشان. مى‏توانند از اول شرط کنند که اگر چنانچه مرد فساد اخلاق داشت، اگر بد زندگى کرد با زن، اگر بدخُلقى کرد با زن، وکیل باشند در طلاق، اسلام براى آنها حق قرار داده است. اسلام اگر محدودیتى براى مردان و زنان قایل شده است همه به صلاح خودتان بوده است. تمام قوانین اسلام، چه آنهایى که توسعه مى‏دهد چه آنهایى که تحدید مى‏کند، همه بر صلاح خود شماست، براى خود شماست. همان طورى که حق طلاق را با مرد قرار داده است، حق این را قرار داده است که شما در وقت ازدواج شرط کنید با او که اگر چه کردى یا چه کردى، من وکیل باشم در طلاق. و اگر این شرط را کرد دیگر نمى‏تواند او را معزول کند. اگر این … شرط در ضمن عقد واقع شد نمى‏تواند او را دیگر محدود کند، نمى‏تواند اخلاق بد انجام بدهد. و اگر مردى با زن خودش بدرفتارى کرد، در حکومت اسلام او را منع مى‏کنند؛ اگر قبول نکرد تعزیر مى‏کنند، حد مى‏زنند؛ و [باز] اگر قبول نکرد مجتهد طلاق‏ مى‏دهد.» (صحیفه امام، ج‏۶ صص۳۰۱ و ۳۰۲)
۳-۴- آزادی غربی، فساد وتباهی زنان
چگونگی شخصیت، حقوق زن و تحلیل و تفسیرها در طی قرون مختلف دگرگون شده است. این تغییرات از جمله سوال‌های جدی و مهمی بود که در آن روزگاران و با تحول‌هایی که در دنیای غرب به وجود آمده بود و به سوی جامعه اسلامی گسیل شده بود، ریشه داشت.
مسایل مربوط به زن در قرن چهاردهم، از مهم ترین دل مشغولی‌های متفکران بوده است و این واقعیت را می‌توان از سویی در نهضت آزادی زنان و از جانب دیگر، در واقع نگری برخی مسلمانان نواندیش، ریشه یابی کرد.
چنان که مبحث شخصیت زن معرکه آرا ترین بحث‌هایی است که نواندیشان اسلامی درباره آن به کاوش پرداخته اند.
آنچه در عصر حاضر، طرح مساله زن را حساس تر و پرجاذبه تر ساخته است، برخورد دوگانه نظام سرمایه داری غرب در برابر پدیده‌های فرهنگی ـ اجتماعی است.
غرب از یک طرف، با طرح شعارهای فریبنده آزادی زن و دفاع از حقوق زن در میان ملت‌های داعیه عدالت خواهی و ظلم ستیزی دارد از سوی دیگر، سخت ترین و بیشترین ستم‌ها را بر پیکره اش وارد می‌سازد. مروری بر نگرش‌های مختلف، ما را به برتری موضع اسلام رهنمون می‌شود. بدین ترتیب، اگر معارف عالی اسلام درست ترسیم شود، تبلیغات سوء بدخواهان در جامعه اسلامی، کمرنگ خواهد شد. بدین ترتیب، غفلت از واقعیت‌های پنهان و کوتاهی در بازشناسی هویت و شخصیت زن مسلمان، آحاد جامعه را با بحران هویت روبه رو می‌سازد و آثار نامطلوبی در پی دارد.امام خمینی به زنان انقلابی ایران بدلیل تحول ایجادشده ومصون نمودن خود دربرابر آسیب‌ها و توطئه‏هاى شوم غرب و غربزدگان افتخارنموده وبیان داشتند:
« این جانب به زنان پر افتخار ایران، مباهات مى‏کنم که تحولى آن چنان در آنان پیدا شد که نقش شیطانى بیش از پنجاه سال کوشش نقاشان خارجى و وابستگان بى‏شرافت آنان، از شعراى هرزه گرفته تا نویسندگان و دستگاههاى تبلیغاتى مزدور را نقش بر آب نمودند، و اثبات کردند که زنان ارزشمند مسلمان دچار گمراهى نشده و با این توطئه‏هاى شوم غرب و غربزدگان آسیب نخواهد پذیرفت. هر چند در طول سلطنت غاصبانه پهلوى با آن بوق و کرناهاى تبلیغاتى، بجز مشتى زنان مرفه طاغوتى و وابستگان ساواکى و سرسپردگان آنان دیگر قشرهاى میلیونى زنان متعهد که اساس ملت مسلمانند، در دام فریب دلباختگان به غرب نیفتاده و با عمل خود در طول پنجاه سال سیاه با روى سفید نزد خدا و خلق شجاعانه مقاومت نموده‏اند. لکن در این‏ تحول الهى اخیر، امید کوردلانى را که قبله گاه خود را غرب مى‏دانستند و اکنون هم مى‏دانند، به طور قاطع و براى همیشه قطع نموده‏اند.» (صحیفه امام، ج ‏۱۴ صص ۳۱۶ و ۳۱۷)
امام خمینی ویاران متعهد اوتلاش کردنداسلام ناب را به جامعه معرفی کنند،حقوق انسانی زن را اثبات می‌کردند،شبه‌ها را جواب می‌دادندواحکام متین،معقول ومنطقی اسلام را تشریح می‌کردندتاتبلیغات شیطانی رژیم ازفرهنگ غرب خنثی گردد وارباب حکومت ازرسیدن به آمال شیطانی خود ناکام شوند.درچنین زمینه ای بود که یاران امام باهدایت آن بزرگوارواردصحنه شدند وبا کلام ،قلم وعمل خود ثابت کردند که اسلام زن را محجور،انسان درجه دوم،پرده نشین وبریده ازاجتماع،مختص به مردان برای کامجویی و…نمی داند. امام خمینی در بیانی محکم وروشن که حاکی از نارضایتی خود ازافراد مغرض هماهنگ با غرب که بدنبال نشان دادن تصویری تاریک ومبهم از وضعیت زنان ونیز خدشه دار کردن دیدگاه‌های اسلام به بانوان بوده می‌فرمایند:
« نفرت‏ بر آن‏ عروسکهایى که در کاخهاى ننگین داخل و خارج به زندگانى حیوانى پست، دل بسته و جز به فکر فسادانگیزى نیستند. بریده باد زبانها و دستهاى جنایتکارى که با گفتار و قلمفرسایى خود، کوشش دارند جمهورى اسلامى را بشکنند و کشور عزیز را به دامن چپ یا راست بکشانند. » (صحیفه امام، ج ‏۱۴ ص ۳۱۷ )
۳-۵- زن، مظهرتحقق آمال بشری‏
تجدید حیات فرهنگ دینی واحیای ارز شهای متعالی انسانی وروی کرد مجدد بشر به کرامتهای اخلاقی ومعنوی که در قهر بی رحم تمدن صنعتی از آن روی گردانده بود یکی از ثمرات نهضت اسلامی حضرت امام خمینی بود . حضرت امام جهان وانسان واسلام را دقیقا آنچنان می‌دید که قران کریم به تصویر کشیده بود واولیاء دین در پی تحقق آن لحظه ای از پای ننشستند . ایشان زنان را مظهر تحقق آمال بشر می‌دانند .
« روز بزرگ و اجتماع عظیم و محل مبارک، روز ولادت زهراى مرضیه که روز زن است، روز پیروزى زن است و روز نمونه زن در عالَم است. زن نقش بزرگى در اجتماع دارد. زن مظهر تحقق آمال بشر است. زن پرورش دِه زنان و مردان ارجمند است. از دامن زن مرد به معراج مى‏رود. دامن زن محل تربیت بزرگ زنان و بزرگ مردان است. روز بزرگى است، یک زن در دنیا آمد که مقابل همه مردان است. یک زن به دنیا آمد که نمونه انسان است. یک زن به دنیا آمد که تمام هویت انسانى در او جلوه‏گر است. پس روز، روز بزرگى است؛ روز شما زنان است.» (صحیفه امام، ج ‏۷ ص ۳۴۱ )
نگاه امام به جایگاه زنان و تبیین کرامت او چنان تحولی در انسان شناسی دینی پدید آورد که از یک سو نگاه تفریطی جاهلی به زن را از صحنه ذهن مومنان متکی بر وحی پاک نمود و از سوی دیگر اندیشه‌های فرزانه و فرهیخته را از نگرش افراطی جاهلیت متمدن باز داشت . از بیان امام خمینی چنین استنباط می‌شود که زنان متعهد دیگر کشورهاى اسلامى و جامعه زنان باید از خواب غفلت بیدار شده و ومقام والای خود را احیا وباز سازی نمایند.
« مبارک باد روز زن بر زنان متعهد کشورهاى اسلامى. و امید آن است که جامعه زنان، از غفلت و خواب مصنوعى که از جانب چپاولگران بر آنان تحمیل شده است، برخیزند و همگان دوش به دوش هم به داد بازى خوردگان برسند. و زن را به مقام والاى خود، هدایت کنند. و امید است که زنان سایر کشورهاى اسلامى، از تحول معجزه‏آسایى که براى زنان ایران در اثر انقلاب بزرگ اسلامى حاصل شد، عبرت گرفته و بکوشند تا جامعه خود را اصلاح نمایند و کشورهاى خود را به آزادى و استقلال برسانند. رحمت و برکت حق تعالى نثار زنان با شخصیت اسلام و ایران عزیز.» (صحیفه امام، ج ‏۱۴ ص ۳۱۷ )
۳-۶- زن، مبدا همه خوبی‌ها وخیرات
بر خلاف آنچه در فرهنگ بیگانه ومقلدین آنها رسوخ نموده است حضرت امام زن را نه تنها موجودی ضعیف و وابسته وطفیلی نمی شمرد بلکه معتقد است زنان در تربیت اسلامی نقش اساسی داشته بگونه ای که مبدا همه خیرات هستند و می‌فرمایند :
« زن مربى جامعه است، از دامن زن انسانها پیدا مى‏شوند. مرحله اولِ مرد و زن صحیح، از دامن زن است. مربى انسانها زن است. سعادت و شقاوت کشورها بسته به وجود زن است. زن با تربیت صحیح خودش انسان درست مى‏کند؛ و با تربیت صحیح خودش کشور را آباد مى‏کند. مبدأ همه سعادتها از دامن زن بلند مى‏شود. زن مبدأ همه سعادتها باید باشد… زن مبدأ همه‏ خیرات‏ است. شما دیدید، ما دیدیم، که زن در این نهضت چه کرد. تاریخ دیده است که چه زنهایى در دنیا بوده است، و زن چیست. تاریخ دور است؛ ما خود دیدیم که چه زنهایى تربیت کرده است اسلام، چه زنهایى در این عصر اخیر قیام کردند. و آنها که قیام کرده‏اند همین زنهاى محجوبه جنوب شهر و قم و سایر بلاد اسلامى بود. آنها که به تربیت آریامهرى تربیت شدند ابداً در این امور دخالت نداشتند. آنها تربیتهاى فاسد شده بودند؛ از تربیتهاى اسلامى آنها را دور نگه داشتند. اینهایى که تربیت اسلامى داشتند خون دادند، کشته دادند، به خیابانها ریختند، نهضت را پیروز کردند. ما نهضت خودمان را مرهون زنها مى‏دانیم‏.» ( صحیفه امام، ج‏۷ ص ۳۳۹ )
وقتی امام خمینی (ره)زنان را حائز ویژگی‌های ممتازی می‌دانند می‌توان به این نتیجه رسید که زنان دارای خیرات وخوبی‌های بیشماری هستند .اگر از این خیرات وحسنات استفاده شود با جامعه ای متعالی متناسب با ارزشهای الهی مواجه خواهیم بود و اگر بر عکس عمل شود جامعه رو به زوال ونابودی روبرو خواهد شد .این رسالت عظیمی است که زنان باید دنبال نمایند.
« نقش زنان در عالم از ویژگیهاى خاصى برخوردار است. صلاح و فساد یک جامعه از صلاح و فساد زنان در آن جامعه سرچشمه مى‏گیرد. زن، یکتا موجودى است که مى‏تواند از دامن خود افرادى به جامعه تحویل دهد که از برکاتشان یک جامعه، بلکه جامعه‏ها به استقامت و ارزشهاى والاى انسانى کشیده شوند و مى‏تواند بعکس آن باشد. » (صحیفه امام، ج ۱۶ ص ۱۹۲ )
۳-۷- حجاب و عفاف زنان
وقتی از منظر اندیشه و نگاه امام خمینی به دین شناسی در حوزه مسائل زنان می‌پردازیم ضرورت حفظ شئون وشرایطی که یک زن مسلمان باید در حضور اجتماعی وسلوک و رفتار خویش به آن کاملا پایبند باشد، به خوبی آشکار است . همان که از آن به عفاف وپاکدامنی وبه حجاب و پوشش شرعی یاد می‌کنیم .انقلاب ومبارزه تا پیروزی، هنر امام بود، اما هنر بزرگ و بی بدیل امام این بود که این همه را با صبغه دینی و کاملا منطبق بر خواستها و ارزشها ی دینی سامان داد . آوردن بانوان به صحنه انقلاب و میدان مبارزه بدون شک هنر امام بود اما هنر بالاتر آن بود که آنان را با تاکید بر حفظ شئون شرعی به صحنه آورد و در میدان دفاع از دستاوردهای انقلاب، آماده نگه داشت تا آنجا که انقلاب او، ” انقلاب چادرها ” نام گرفت این حقیقت شیرین جای شگفتی ندارد چرا که یکی از اهداف قیام امام خمینی نجات جامعه از فرهنگ بی بند و باری و زدودن مظاهر هتک حرمت بانوان بود هنر امام این بود که نه ضرورت حضور اجتماعی وسازنده بانوان در سرنوشت خود وجامعه را فدای یکسویه نگری وتنگ نظری به دین وجایگاه زن نمود ونه به عذر مبارزه وحضور بانوان در صحنه‌های مختلف آن، چارچوبهای شرعی وشئون مورد نظر شریعت در روابط اجتماعی بانوان را نادیده گرفت . در نگاه امام، شخصیت اجتماعی وکرامت انسانی زن مسلمان با حضور سازنده او در جامعه ونقش کامل وی در تعیین سرنوشت خود، تنها با حفظ همه جهات شرعی که دراین جا از آن به نام عفاف وحجاب یاد می‌کنیم، ممکن است و طبعا ولزوما تحلیل شخصیت و ارائه چهره زن مسلمان از منظر دین شناسی امام در هر جایگاه ومسئولیتی که قرار می‌گیرد، عفاف وحجاب به معنای وسیع وصحیح آن بعنوان یک اصل محوری، حضور دارد . وصد البته نه عفاف می‌تواند در دایره بسته سلیقه این دین مدار یا سهل انگاری و ولنگاری فکری و اعتقادی آن توجیه گر، تفسیر وتعیین مصداق گردد ونه حجاب بر مدار تنگ نظری وتعصب بیجای این فرد یا آن گروه می‌چرخد ونه موم صفت می‌تواند هر روز و به دلخواه هرکس بشکلی در آید . چار چوب شرعی آن مشخص است وهرجا نیز عرف، موضوع حکم شرع باشد، مردم عرف خود را می‌شناسند . حضرت امام، بارها از انجام وظایف ومسئولیت‌های اجتماعی بانوان تاکید نموده اند و در عین حال حفظ سایر شئون دینی را یاد آور شده اند .
« امروز بایدخانمها وظایف‏ اجتماعى خودشان را و وظایف دینى خودشان را عمل بکنند و عفت عمومى را حفظ بکنند و روى آن عفت عمومى کارهاى اجتماعى و سیاسى را انجام بدهند، نه مثل سابق که فرض کنید اینها یک زنى را هم وارد مى‏کردند در مجلس، اما چه زنى بود و چه کار مى‏خواست بکند. حالا هم وارد شدند بعضى خانمها در مجلس، این ورود غیر آن ورود است، آن یک ورودى بود، این هم یک ورود. آنها مجالس داشتند، روز زن داشتند؛ روزى که براى کشف حجاب بود.» ( صحیفه امام، ج‏۱۳، صص ۱۹۲ و ۱۹۳)
امام وظیفه دینی را در جای دیگر با اشاره به وضعیت مطلوب کنونی در ایران شرح می‌دهند .
« باید همه شما در این امر نظر داشته باشید، در امور سیاسى نظر داشته باشید. براى اینکه امور سیاسى مخصوص یک طبقه نیست، همان طورى که علم مخصوص یک طبقه نیست. همان طورى که مردها باید در امور سیاسى دخالت کنند و جامعه خودشان را حفظ کنند، زنها هم باید دخالت کنند و جامعه را حفظ کنند. زنها هم باید در فعالیتهاى اجتماعى و سیاسى همدوش‏ مردها باشند، البته با حفظ آن چیزى که اسلام فرموده است،که بحمد اللَّه امروز در ایران جارى است. » ( صحیفه امام، ج‏۱۸، صص ۴۰۳ و ۴۰۴)
این جلوه ای از همان سخن حضرت علی (ع ) است که حیا وعفت را از صفات ودستاوردهای ایمان شمرد وجزء سجایای آزادگان ورسم نیکان دانست . « ان الحیاء والعفه من خلائق الایمان وانهما لسجیه الاحرار و شمیه الابرار » (مستدرک الوسائل، ج ۱۴، ص ۲۵۵ ) .« حیا وپاکدامنی، نشانه آزادگی وجوانمردی و لازمه ایمان است .» ملتی که آزادی یافته لازمه آزادی را حیا و پاکدامنی و رها شدن از فرهنگ بی بند وباری می‌داند. پاکدامنی وحجاب نشانه آزادگی است و مردان و زنان آزاده، آنانند که با حیا و پاکدامن باشند .
آزادگی، خاستگاه وسرمنشاء بسیاری صفات نیک و سلوک پسندیده از جمله حیا وخویشتن داری است این سخن حضرت امام صادق(ع) است که حریت را جامع صفاتی می‌شمارد که اگر حتی یکی از آنها در کسی نباشد خیر چندانی در وی نیست . وفاداری، تدبیر، حیا، حسن خلق ودر نهایت به تعبیر امام صادق (ع) جامع صفات دیگر است آزادی. « خمس خصال من لم تکن فیه خصله منها فلیس فیه کثیر مستمتع، اولها : الوفاء، والثانیه : التدبیر، والثالثه : الحیاء، والرابعه : حسن الخلق، والخامسه : وهیه تجمع هذه الخصال الحریه . » (بحار الانوار، ج ۷۴، ص ۱۷۵ )
حضرت امام خمینی می‌فرمایند :
« شما را رژیم سابق نشناخته بود. و گمان مى‏کرد که بانوان ایران مثل همان چند نفر یا عده معدود منحرفین است و اینها هم به دست آنها مى‏شود که انحراف پیدا کنند، لکن بانوان محترم ایران ثابت کردند که دستخوش این طور توطئه‏ها نشده‏اند و نمى‏شوند و ثابت کردند که در دژ محکم عفت و عصمت هستند و جوانان صحیح و نیرومند و دختران‏ عفیف‏ و متعهد به این کشور تسلیم خواهند کرد و هیچ گاه در آن راههایى که قدرتهاى بزرگ براى تباه کردن این کشور پیش پاى آنها گذاشته بود، نخواهند رفت‏. » ( صحیفه امام، ج‏۱۴، ۳۵۶ )
بنابر این، حفظ جهات شرعی به صورت کامل در همه صحنه‌های حضور اجتماعی بمعنای وسیع کلمه، یک الگوی محوری، برای دین شناسی در حوزه مسائل زنان از منظر حضرت امام است . حضرت امام، حتی بانوان را به آموزش نظامی تشویق کرد آن را در شرایطی واجب شمرد، ویا بعنوان نمونه از عضویت در ارتش یا سپاه پاسداران نهی نکرد اما همواره با تاکید بر حفظ جهات شرعی وشئون دینی زن مسلمان . نمونه ای از سوالاتی که از امام خمینی (ره)در این خصوص شده است :
سوال – آیا بانوان مى‏توانند آموزش فنون نظامى ببینند یا خیر؟
پاسخ- آموزش‏ نظامى‏ براى بانوان با مراعات کامل وظائف شرعیّه مانع ندارد، و اگر موقوف است به اینکه نامحرم آنها را آموزش بدهد احتراز نمایند.
سوال – آیا بانوان مى‏توانند در کلاسهاى آموزش اسلحه و تیراندازى با رعایت حجاب شرکت کنند؟
پاسخ- با رعایت وظائف شرعیّه و عدم مفسده مانع ندارد.
سوال – بعضى از دختران به پدرانشان مى‏گویند اگر شما هم اجازه تمرین تیراندازى (بدون اختلاط با مردان) به ما ندهید چون أمر إمام است مى‏رویم، حال تکلیف چیست؟
پاسخ- تمرین تیراندازى براى دختران در صورت اجازه پدر و اجتناب از محرّمات خارجى مانع ندارد.
سوال – دوشیزگان مى‏توانند پاسدار انقلاب شوند؟
پاسخ- در موارد لزوم با تحصیل رضایت أولیاء و مراعات وظائف شرعیّه مانع ندارد.
سوال – با توجّه به تشکیل ارتش بیست میلیونى و أمر إمام در این مورد، آیا خواهران نیز در زمره این ارتش قرار مى‏گیرند؟ در صورت نبودن مربّى خواهر آیا برادران جائز است که با در نظر گرفتن لزوم این أمر به خواهران آموزش دهند؟ اگر آموزش برادران به خواهران جائز باشد آیا فقط در آموزش تئورى‏ بوده یا در قسمتهاى عملى (مثل حالات تیراندازى) نیز مى‏توانند شرکت کنند؟
پاسخ – آموزش نظامى براى خواهران مانع ندارد ولى اگر مربّى مرد است باید اجتناب کنند.
سوال – افراد ارتشى زنان را در محلّه‏ها و مساجد آموزش نظامى مى‏دهند که بعضى از آنان در مسائل فقهى آگاهى ندارند، با توجّه به اینکه این آموزش ممکن است اشکالات شرعى به وجود بیاورد، متمنّى است نظر مبارک را در این أمر مهمّ مرقوم فرمائید؟
پاسخ – گرچه آموزش نظامى براى همه مطلوب است لکن از این عمل در مساجد و همچنین براى زنها در صورتى که مربّى مرد أجنبىّ باشد احتراز نمایند. (کلیه سوالات از استفتائات، ج ‏۳، صص ۳۶۱ و ۳۶۲ )
اما در باب رعایت حجاب وحفظ حریم وحرمت زنان به سخن امیر مومنان علی (ع) خطاب به مردم عراق وزمانی که حضرت در راس حکومت بودند اشاره می‌کنیم.امام شنیده بودند در رفت و آمد برخی زنان ومردان حدود ومرزهای شرعی وکرامت انسانی بانوان رعایت نمی گردد : « یا اهلل العراق، نبئت ان نسائکم یدافعن الرجال فی الطریق اما تستحون ؟ » (وسایل الشیعه، ج ۱۴، ص ۱۷۱ ) « ای عراقیان، شنیده ام که زنان شما در راه با مردان برخورد می‌کنند آیا شرم نمی کنید ؟»
امام خمینی در راستای فرامین الهی وحفظ ارزش حجاب بیان داشتند :
« البته باید توجه داشته باشید که حجابى که اسلام قرار داده است، براى حفظ آن ارزشهاى شماست. هر چه را که خدا دستور فرموده است- چه براى زن و چه براى مرد- براى این است که، آن ارزشهاى واقعى که اینها دارند و ممکن است به واسطه وسوسه‏هاى شیطانى یا دستهاى فاسد استعمار و عمال استعمار پایمال مى‏شدند این‌ها، این ارزشها زنده بشود. » ( صحیفه امام، ج ‏۱۹ ص ۱۸۵ )
در آستانه تغییر نظام شاهنشاهی و پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی بحث حجاب وعفاف بانوان ایرانی در آینده کشور ایران بسیار مورد سوال خبر نگاران مختلف قرار گرفت .
خبرنگار زن از روزنامه کیهان : چون مرا به عنوان یک زن پذیرفته‏اید، این نشان دهنده این است که نهضت ما یک نهضت مترقى است؛ اگر چه دیگران سعى کردند نشان دهند که عقب مانده است. فکر مى‏کنید به نظر شما آیا زنان ما باید حتماً حجاب داشته باشند؟ مثلًا چیزى روى سر داشته باشند یا نه؟ جواب امام خمینی : «اینکه من شما را پذیرفته‏ام، من شما را نپذیرفته‏ام! شما آمده‏اید اینجا و من نمى‏دانستم که شما مى‏خواهید بیایید اینجا! و این هم دلیل بر این نیست که اسلام مترقى است که به مجرد اینکه شما آمدید اینجا، اسلام مترقى است. مترقى هم به این معنى نیست که بعضى زنها یا مردهاى ما خیال کرده‏اند. ترقى به کمالات انسانى و نفسانى است، و با اثر بودن افراد در ملت و مملکت است نه اینکه سینما بروند و دانس بروند. و اینها ترقیاتى است که براى شما درست کرده‏اند و شما را به عقب رانده‏اند؛ و باید بعداً جبران کنیم. شما آزادید در کارهاى صحیح. در دانشگاه بروید و هر کارى را که صحیح است بکنید؛ و همه ملت در این زمینه‏ها آزادند. اما اگر بخواهند کارى خلاف عفت بکنند و یا مضر به حال ملت- خلاف ملیت- بکنند، جلوگیرى مى‏شود؛ و این، دلیل بر مترقى بودن است. »(صحیفه امام، ج‏۵ ص ۵۲۱)

هرگاه نوشته ای فاقد یکی از آن سه شرط باشد آن نوشته درصورتی که دارای مهر یا امضاء طرف باشد عادی محسوب می شود.
تنظیم سند رسمی دارای تشریفاتی است بشرح ذیل :
۱-۳ تشریفاتی که عدم رعایت آن سند را از رسمیت می اندازد مانند ضرورت امضاء سند توسط مأمور رسمی یا عدم الحاق تراشیدن و خراشیدن مفاد آن که همگی مستند به قوانین موضوعه بوده و عدم رعایت هر یک از آنها سند را از اعتبار مقرر قانونی خارج می سازد.
۲-۳ تشریفاتی که عدم رعایت آن موجب عدم اعتبار رسمی سند نمی باشد. این تشریفات جزء ارکان اساسی سند نبوده و عدم رعایت آن ممکن است تخلف اداری محسوب گردد، یا حتی در برخی موارد اصلاح و انطباق سند با قانون قابل تدارک است مانند تمبر سند که عدم الصاق آن موجب عدم اعتبار سند نبوده و الصاق بعدی آن ممکن و میسور است .
در مقابل اسناد عادی که درعموماً به هنگام معاملات عادی اشخاص تنظیم می گردند از این اصل (اصل صحت) بهره مند نبوده و به محض انکار یا تردید طرف دعوی ، بار اثبات صحت و ارائه دلایل در این خصوص بر عهده ارائه کننده سند بوده و عدم توان اثبات آنرا از عداد دلایل وی خارج می کند بدین وصف در حقیقت سند عادی را نمی توان همسنگ سند رسمی از دلایل اثبات دعوی دانسته بلکه این دلایل به مشابه سایر دلایل از قبیل قسم و… ، محتاج به بررسی ، تأیید و اقناع وجدانی قاضی دارند در حالیکه سند رسمی به محض ارائه قابل انکار و…نبود. و از ادلۀ اثباتی قوی به شمار آمده و دادرس نیز نمی تواند از اعتبار دادن به آن در شرایط عادی خودداری نماید.
لازم به ذکر است علیرغم اظهار صریح قانونگذار با اینکه در مقابل سند رسمی تنها ادعاء جعل قابل پذیرش است ادعاء اشتباه مأمور در تنظیم اسناد رسمی چه بر اساس اشتباه خود چه بر اساس اعلامات اشتباه افراد پذیرفته شده و نمی توان تصور نمود مأمور دولت مرتکب اشتباه نخواهد گردید و این فرض کاملاً مغایر با منطق بوده و رویۀ معمول در دادرسی نیز مؤید پذیرش این ادعاء می باشد البته قانونگذار رفع این اشتباهات را عموماً درصلاحیت هیات های ثبتی قرار داده و بدلیل سادگی و سهولت تشخیص و رفع آن ارجاع امر به محاکم عمومی احتراز می نماید. از این مورد که بگذریم تنها دعاوی قابل پذیرش جهت تخدیش اعتبار اسناد رسمی و عادی به جزء شهادت شهود که به موجب نظریه شورای نگهبان پذیرفته گردیده ادعاء جعل معنوی و مادی در اسناد است و به علت مغایرت عمل با نظم عمومی در تمامی سیستم های حقوقی این عمل (جعل) جرم انگاری شده موجب اعتبار سند مجازات هایی برای این عمل در نظر گرفته می شود. ورود به بحث مستلزم شناخت این عمل و تعیین حدود و نفوذ آنهاست.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

آیا چک و سفته سند عادی به شمار می آیند یا رسمی و اصولاً نوشتن اسناد در سربرگ یا به صورت تایپی تأثیری در رسمی بودن آنها دارد ؟
چک و سفته از جمله اسناد عادی اند زیرا تنظیم آنها توسط اشخاصی صورت می گیرد که مأمور رسمی نیستند و صرف چاپی بودن یک نوشته یا تایپ آن در سربرگ های آرم دار مانند آنچه که توسط بنگاه ها، آژانس های املاک یا فروش اتومبیل صورت می گیرد موجب رسمی شدن یک سند نمی شود. البته باید توجه داشت که چک و سفته چنانچه با رعایت مقررات قانون تنظیم شوند دارای مزایایی اند که سایر اسناد عادی از آن برخوردار نیستند. برای مثال دارنده چک می تواند برای مطالبه وجه چک به جای آن که به دادگاه مراجعه کند با رجوع به اداره ثبت اسناد و املاک همانند اسناد رسمی از مزایای آن بهره مند شود و بدون حکم دادگاه آن را به اجرا بگذارد ولی با این همه ماهیت چک تغییر نمی کند و یک سند عادی به شمار می آید.
ب – اسناد عادی
قانون مدنی ایران از سند عادی تعریفی به عمل نیاورده است و به تعریف و بیان شرایط اسناد رسمی پرداخته است. سند عادی هر نوشتۀ معمولی است که به نحوی می تواند بر وقوع امری دلالت کند که با اثبات آن، حقانیت کسی که به آن استناد نموده ثابت می گردد^[۱۱].
بنابراین می‌توان گفت همه اسناد، عادی است مگر اینکه مشمول تعریف ماده ۱۲۸۷ قانون مدنی باشد اسناد عادی تابع تشریفات خاصی نمی‌باشند مگر آنکه در موارد محدود و معینی قانون صورت خاصی برای آن مقرر داشته باشند مانند وصیت نامه خود نوشت که به دستور ماده ۱۲۸۷ قانون امور حسبی در صورتی معتبر است که تمام به خط موصی نوشته شده و دارای تاریخ ، روز ، ماه و سال به خط موصی بوده و به امضاء او رسیده باشد.
قانون مدنی اسناد عادی را به دو دسته تقسیم نمود :
اسناد تجاری
نامه های خصوصی
در دو حال اسناد عادی اعتبار اسناد رسمی را پیدا می کنند:
شخصی که سند عادی علیه او اقامه شده صدور آن را از جانب تأیید کند.
در دادگاه ثابت شود که سند عادی که مورد انکار قرار گرفته از سوی شخص منکر قبلاً به امضاء و مهر رسیده است
ج – مزایای سند رسمی
سند رسمی نسبت به سند عادی مزایایی دارد :
سند رسمی نسبت به سند عادی قدرت اجرایی بیشتری دارد
تاریخ اسناد رسمی علاوه بر اصحاب دعوی نسبت به اشخاص ثالث نیز معتبر است در صورتی که تاریخ سند عادی نسبت به اشخاص ثالث مؤثر نیست
نسبت به اسناد رسمی نمی توان ادعای انکار و تردید کرد و فقط ادعای جعل پذیرفته خواهد شد در صورتی که سند عادی هم در معرض ادعای جعل و هم انکار و تردید خواهد بود
عدم شمول مرور زمان در اسناد رسمی نسبت به سند عادی
گفتار چهارم – اسناد هویتی
بند اول – هویت و تعریف آن
یکی از عناصر مهم در تعریف و درک هویت در مباحث اجتماعی ، دیگران هستند ، یعنی متمایز ساختن فرد از دیگر افراد ، یک ملت از دیگر ملل ، یک فرهنگ از دیگر فرهنگ ها و به عبارت دیگر ، هویت عاملی است که وسیله شناسایی فرد و تمیز او از دیگران است^[۱۲].
الف ) تعریف لغوی هویت : هویت کلمه ای است عربی که در زبان فارسی به جای واژه انگلیسی ( Identity ) بکار می‌رود . عبارت هویت ، معانی از قبیل ذات باری تعالی یا آنچه موجب شناسایی می‌شود را به ذهن متبادر می نماید .
در لغت نامه دهخدا ، هویت عبارت از تشخیص که همین معنی میان حکیمان و متکلّمان مشهور است، بیان گردیده است^[۱۳].
در فرهنگ بزرگ سخن ، هویت مساوی با آنچه شخصی با آن شناخته می شود مانند نام، نام خانوادگی، نام پدر و دیگر ویژگی های مندرج در شناسنامه و گذرنامه^[۱۴].
در فرهنگ عمید به حقیقت شیء یا شخص که مشتمل بر صفات جوهری او باشد ، شخصیت ذات هستی و وجود ، منسوب به هو ، ( ورقه هویت ، شناسنامه ) تعبیر شده است^[۱۵].
ب ) تعریف اصطلاحی هویت : در اصطلاح عمومی‌ آنچه موجب شناسایی شخص، ایل، قوم یا ملتی شود هویت می‌نامند .به عبارتت دیگر چیزی که وسیله شناسایی فرد باشد یعنی مجموعه فضایل فردی و خصوصیات رفتاری که از روی آن فرد به عنوان عضو یک گروه اجتماعی شناخته می‌شود.
ج ) تعریف حقوقی هویت : از ماده ۹۹۶ قانون مدنی می‌توان تعریف هویت را به شرح ذیل استنتاج نمود :
هویت عبارت از این است که اشاره کردن به او مبین هویت است که با نام و نام خانوادگی، نام پدر، نام مادر و محل تولد آن را مشخص می‌کنند که سند سجلی و شناسنامه را از جهت اشتمال بر موارد مذکور ورقه هویت می‌گویند^[۱۶].
گفتار پنجم – اسناد سجلی
بند اول – تعریف اسناد سجلی
در ابتداء تصویب نامه بقیۀ نظام نامۀ ادارۀ کل احصائیه و سجل احوال مورخ ۱۲/۶/۱۳۱۴ سند سجلی را مضمون ثبت یک واقعه در دفاتر رسمی ثبت احوال می دانست. پس از آن ماده ۱ قانون راجع به متخلفین از اجرای تکالیف مقرره در قانون ثبت احوال مصوب ۲/۱۲/۱۳۱۵ با اندکی تغییر مقرر می دارد : (سند ثبت احوال عبارت از مضمون ثبت یک واقعه در جداول مخصوص ثبت وقایع و در دفاتر و اوراق مربوطه است). لیکن در قوانین جاری تعریفی از اسناد سجلی و اسناد ثبت احوال ارائه نشده است و بر اساس ماده ۱ آیین نامه ثبت احوال مصوب ۱۳۱۹ (سند سجلی عبارت از سندی است که مطابق مقررات قانون ثبت احوال به ثبت رسیده و مندرجات آن رسمی و معتبر است) با اینکه آیین نامه مذکور امروزه قدرت اجرائی ندارد اما تعریف سند سجلی آنگونکه که در ماده ۱ آیین نامه آمده کماکان معتبر است.
اسناد مربوط به احوال شخصیه که برابر مقررات قانون مدنی و ثبت احوال به وسیله مأمورین رسمی تنظیم می شود، را اسناد سجلی یا اسناد ثبت احول گویند مهمترین وقایع و احوال شخصیه که بر طبق قانون باید به ثبت برسند و سند رسمی برای آنها تنظیم گردد عبارتند از ولادت ، ازدواج ، طلاق ، فوت (وقایع اربعه) و نام خانوادگی در دفاتر و اوراق و اسناد مربوط است^[۱۷].
به نظر می رسد که باید بین اسناد ثبت احوال با اسناد سجلی قائل به تفکیک شد زیرا اسناد ثبت احوال مفهومی عام تر از اسناد سجلی دارد اسناد سجلی دفاتری است که در جداول آن صرفاً وقایع چهارگانه (ولادت و فوت و ازدواج و طلاق و بذل مدت) در ادارات ثبت احوال درج می شود که شامل دفتر ثبت کل وقایع و دفتر ثبت وفات است اما اسناد ثبت احوال سندی است که مطابق مقررات قانون ثبت احوال به ثبت رسیده باشد و مندرجات آن رسمی و معتبر است که ممکن است علاوه بر وقایع مذکور، اسنادی را که از تعویض شناسنامه یا تغییر نام خانوادگی و یا جمع آوری و تهیه آمار انسانی، کارت شناسایی ملی و غیره ایجاد می شود، در بر بگیرد. مسلم است که شناسنامه از اسناد رسمی بوده و منعکس کننده اطلاعات اسناد سجلی است نه اسناد ثبت احوال. بنابراین بین اسناد سجلی و اسناد ثبت احوال منطقاً رابطه عموم و خصوص مطلق جاری است چون هر سند سجلی ، از اسناد ثبت احوال محسوب شده اما برخی از اسناد ثبت احوال ممکن است از اسناد سجلی بوده و برخی هم نباشند.
بند دوم – وجوه افتراق اسناد سجلی با اسناد هویتی
همانطور که در تعریف اسناد سجلی ذکر شد اسناد سجلی عبارت از اسنادی است که مطابق مقررات ثبت احوال به ثبت رسیده و مندرجات آن رسمی ‌و معتبر است و علاوه بر شناسنامه شامل دفاتر گوناگون ثبت احوال نیز است که احوال افراد در این دفاتر درج شده و در ادارۀ ثبت احوال نگهداری می‌شود . دفاتری مانند : ثبت کل وقایع – ثبت وفات – نام و نام خانوادگی – گواهی ولادت – اعلامیه ازدواج – اعلامیه طلاق را شامل می‌شود . ( وقایع چهارگانه )
اما در مقابل، اسناد هویتی اسنادی هستند که برای شناسایی فرد در جامعه مورد استفاده قرار می‌گیرند اسنادی که در مجموعه اسناد هویتی بوده و علاوه بر کارکردهای ویژه ، به عنوان مدرک شناسایی نیز مورد استفاده هستند می‌توان به اسناد زیر توجه داشت :
گذرنامه
گواهینامه رانندگی
پایان خدمت وظیفه عمومی‌
مدارک شناسایی صنفی
لذا می‌توان گفت اسناد سجلی مدارکی می‌باشند که برای تعیین هویت افراد در جامعه بکار می‌روند اسناد سجلی هم در گروه اسناد هویتی است و برای شناسایی افراد در جامعه مورد استفاده می‌باشد و هم احوال شخصیه هر فرد آن گونه که در دفاتر سجل احوال ثبت می‌باشد بر آن نوشته خواهد شد از آنجا که اسناد سجلی مبین نام، نام خانوادگی و … افراد و در نهایت سبب تشخیص فرد از دیگران می‌شوند می‌توان نتیجه گرفت که اسناد سجلی در ردیف مهم ترین اسناد هویتی است و به عنوان مبنایی برای صدور سایر اسناد هویتی نیز محسوب می‌گردد.