وی در ۵ مرداد ۱۳۷۶ در دمشق درگذشت و در زینبیه به خاک سپرده شد (جُحا، ۱۹۹۹: ۳۷۸٫) پس از درگذشت وی، شاعرانی نظیر عبدالوهاب بیاتی و زاهد زُهدی در رثای وی اشعاری سرودند و بیش از سیصد مقاله و شعر به یاد او در نشریات عربی بهچاپ رسید (بیاتی۲۰۰۴: ۱۳ـ۱۴).
۳ ـ ۱ ـ ۲۰ ـ حافظه قوی جواهری
جواهری تحصیلاتش را در مدرسه های دینی نجف آغاز کرد. (بیضون، ۱۹۹۳م: ۷) و با حافظه قوی خود هر روز آیاتی از قرآن کریم، خطبه ای از نهج البلاغه و قصیده ای از دیوان متنّبی را حفظ می کرد (جحا، میشال، ۱۹۹۹م: ۲۸۹) ؛ هم چنانکه به کتاب های ادبی جدید و آثار شعری معاصر از جمله اشعار احمد شوقی، ایلیا ابو ماضی و دیگران اهتمام می ورزید. (بیضون، ۱۹۹۳: ۲۰)
جواهری تقریباً به مدت سی سال به روزنامه نگاری مشغول بود و از جمله روز نامه هایی که منتشر کرد «الفرات»، «الإنقلاب» و «الرّأی العام» بود. روز نامه اخیر بارزترین و بر جسته ترین روزنامه ای بود که جواهری بخش زیادی از عمر خود را صرف انتشار آن کرد. این روزنامه چندین بار به دلیل موضعگیری های میهنی اش با تعرض مخالفان یا تعطیلی رو به رو شد (الخیّاط، ۱۳۸۵: ۳۴ -۳۵٫ )
جواهری در زندگی خود، فراز و نشیب های زیادی را پشت سر گذاشته است. او در سال ۱۹۲۴ و۱۹۲۶م به ایران آمد. در سال ۱۹۴۷م از سوی دولت به عنوان نماینده کربلا انتخاب شد (الخیّاط ۱۹۷۰م: ۹۵) ولی در همان سال، همگام با دیگر نمایندگان مخالف سیاست های استعماری گرایانه بریتانیا از نمایندگی استعفا کرد (بیضون، ۱۹۹۳م،: ۱۰) مبارزه پیوسته او بر ضد حکومت عراق باعث شد که به سوریه برود. حکومت سوریه نیز حق پناهندگی سیاسی را به او داد تا اینکه با کودتای ۱۹۵۸م به بغداد بازگشت و صدور روزنامه «الرّأی العام» را از سر گرفت و به عنوان رئیس اتحادیه نویسندگان و هم چنین رئیس روزنامه نگاران عراق انتخاب شد. (همان: ۷۵ )
هنوز یک سال از این کودتا نگذشته بود که با مشکلات زیادی روبه رو شد . بنابراین از بیم جان خود عراق را ترک کرد و به شهر پراگ پایتخت چکسلواکی رهسپار شد و مدت هفت سال در آنجا اقامت داشت (الفاخوری، ۲۰۰۵م، ۵۰۸)
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))
جواهری به دلیل همت بلند، اصالت خانوادگی و توانایی زیادش در سرودن شعر و پرداختن به انواع فنون آن بر جایگاه والای ملک الشعرایی دست یافته است (آل محبوبه، ۱۹۸۶: ۲/۱۳۶—۱۳۷). او در نبوغ شعری به حدی رسیده است که برخی از ادیبان معاصر، لقب متنبی سبز فایل را به او داده اند (بیضون، ۱۹۹۳م: ۶۷ ) ناقدان بر این عقیده اند که جواهری بزرگترین شاعری است که وضعیت پر تلاطم جامعه عراق را از دهه بیستم میلادی به تصویر کشیده است (الخیّاط، ۱۹۷۰م: ۲۶۴)
بکیت و ما علی نفسی و لکن
علی وطن مضام مستهان
«گریستم، لکن نه بر خویش، بلک بر وطن ستم دیده و خوار».
علی وطن عجیف لیس یقوی
علی نوب مسلسله سمان
«بر وطنی که در برابر بلاهای عظیم و پی در پی، نزار و ناتوان است»
او پس از عمری طولانی و پر فراز و نشیب، سرانجام در سال ۱۹۹۷ در سوریه در گذشت (دیب، ۲۰۰۴م، ۱۹۶) دیوان اشعارش که چهار مجلد است، تا کنون چندین بار به چاپ رسیده است.
۳ ـ ۲ ـ مظالم اجتماعی طبقه کشاورز در شعر جواهری
مظالم اجتماعی، که جواهری آن را مورد انتقاد قرار داده است، اغلب در فاصلۀ طبقاتی شدید و توزیع نا عادلانه ثروت نمود می یابد که نتیجه آن از یک سو، بینوایی و فقری است که اکثریت قریب به اتفاق مردم را فرا گرفته است و از سوی دیگر ثروت فراوانی است که در دست گروه اندک حاکم بر جامعه است. حاکمان فئودالی که بهترین زمین های کشاورزی را در تصرف خود داشته، به غارت محصولات آن می پردازند و با به کارگیری هزاران کشاورز زحمتکش از دسترنج آنها بهره می برند:
هی الأرض لم یخصص لها الله مالکاً
یصرفها مستهتراً با لجرائم
« خداوند زمین را، ویژه یک مالک نگردانده است که در آن تصرف کرده بی پروا، ستم روا دارد.»
و لم یبغ منها أن یکون نتاجها
