ارائه یافتههای تحقیقاتی که توسط پژوهشگران منتشر شد و نگارنده به آنها دسترسی داشته است (پیشینهی پژوهشی).
۲-۲. مبانی نظری تحقیق
۲-۲-۱. پیدایش آزمون ها
هدف اصلی و نهایی تعلیم و تربیت، ایجاد آمادگی برای زندگی است. غریزه طبیعی میل به زندگی، بشر اولیه را ناچار ساخت تا برای بدست آوردن غذا، لباس، مسکن و نیز برای مقابله با دشمن به تلاش و کوشش بپردازد. در اثر همین تلاش و کوشش بود که نوع بشر توانست میزان توانایی های خود را در رفع نیازها فزونی بخشد و رفته رفته به مهارت هایی دست یابد که برای محافظت خود از شر دشمنانش که دیگر انسان ها، طبیعت و جانوران بوده اند به آنها نیاز داشته است. تنها قدرت فیزیکی و توانایی های بدنی بود که میتوانست انسان های اولیه را از نظر امنیت به ادامه زندگی مطمئن سازد. آزمایش و خطاهایی که در بستر دره ای دوران حیات خویش به عمل می آورد، مسیر صعود او را هموار می کرد.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))
آنچه که امروزه تحقیق نامیده می شود نشأت گرفته از همان تجربیات گذشتگان است. تربیت بدنی و علوم ورزشی به عنوان یک علم، از علوم مختلف و تحقیقاتی که در حوزه آن علوم صورت گرفته، بهره برده است. در حوزه تربیت بدنی و ورزش دانشمندانی که در روند علمی شدن آن گام های مفیدی را برداشته اند بسیار زیادند. ولی برخی از آنان به سبب زمینه کاری خود از دیگران معروف تر شده اند. «دولاهایلر[۱۴]» در سال ۱۶۹۹ قدرت مردان را در بلند کردن و حمل وزنههای سنگین با قدرت اسبها مورد مقایسه قرار داد (۲).
آزمون بین دانشگاهی قدرت عضلانی در سال ۱۸۷۳ توسط «سارجنت[۱۵]» تدوین شد. مقایسه بین قدرت یک گروه از عضلات معمولی با یک گروه از عضلات کارکرده محور پژوهش های «مارتین[۱۶]» در سال ۱۹۱۵ برده است. در سال ۱۸۷۶ که مصادف با تأسیس اولین آزمایشگاه روان شناسی توسط «ویلهم وونت[۱۷]» در شهر لایپزیک آلمان بود، سنجش و اندازه گیری قابلیت های بدنی به صورت علمی و دقیق مورد توجه قرار گرفت (۱۴). جنگ جهانی سال ۱۹۲۰ جرقه های پژوهشی دیگری را بوجود آورد. از جمله مطالعاتی که «ای. سی. اشنایدر[۱۸]» انجام داد و طی آن ها آزمودنی را مطرح کرد که می توانست برای تعیین خستگی و آمادگی بدنی خدمه پردازی نیروی هوایی مورد استفاده قرار گیرد. در سال ۱۹۴۲ میلادی که مصادف با جنگ جهانی دوم بود، آزمونهایی مثل کشش بارفیکس و شنای روی زمین برای هر یک از شاخه های تخصصی ارتش ساخته شد «برو[۱۹]» در خلال جنگ جهانی دوم آزمون پله ای را تهیه و با عنوان هاروارد به همگان ارائه کرد. این آزمون هم اکنون نیز به عنوان یکی از آزمونهای معتبر برای سنجش استقامت قلبی، عروقی محسوب می شود. بعد از این دوران در کشور آمریکا، موسسه ای با نام ایفرد بعد از سال ۱۹۶۵ در زمینه سلامتی، تربیت بدنی، تمرینات سالم و حرکات موزون یکه تاز عرصه علم تربیت بدنی و ورزش دنیا شد (۲۵). از آنجائیکه ارزیابی افراد بر اساس آزمون های مختلف نیاز به معیار و شاخص قابل اطمینان و علمی دارد، کشورها با بهره گرفتن از آزمونهای معتبر اقدام به تهیه نورم های استاندارد برای قابلیت های مختلف جسمانی می کردند و این نورم ها امکان مقایسه و ارزیابی و ورزشکاران و دانش آموزان را به منظور شناخت علل ضعف و قوت آنها مسیر و برنامه ریزی تمرینی و همچنین ارزشیابی درس تربیت بدنی را امکان پذیر می سازد.
۲-۲-۲. آشنایی با انجمن ایفرد[۲۰]
با مطالعه تاریخ تربیت بدنی و ورزش و اطلاع از آنچه که قبلا اتفاق افتاده است، یک انسان درک بهتری از ماهیت رشته ورزشی پیدا کرده و بهتر می تواند نسبت به تغییرات و تحولات رخدادها در این رشته قضاوت و داوری نماید و دورنمای بهتری از آینده در مقابل وی مجسم می گردد. بدین منظور ارائه تاریخچه ای اجمالی در زمینه مطرح شدن آمادگی جسمانی و جهان شمولی آن ضروری به نظر می رسد. در دسامبر ۱۹۵۳ در مجله اتحادیه آمریکایی تندرستی، تربیت بدنی و تفریحات، مقاله ای تحت عنوان آمادگی عضلانی و تندرستی به چاپ رسید که در آن مقاله ناتوانی های جسمانی کودکان آمریکایی در مقایسه با کودکان اروپایی مورد بحث قرار گرفته بود. این وضعیت توجه همگان را برانگیخت و در نتیجه منجر به حرکتی شد که نهضت آمادگی جسمانی نام گرفت. اطلاع رئیس جمهور وقت آمریکا (ایزنهاور) از محتوای مقاله موجب شد که وی گروهی از شخصیت های برجسته ورزشی آمریکا را در واشینگتن ملاقات کرده و از آنها درخواست کرد تا مساله آمادگی جسمانی جوانان آمریکایی را مورد بررسی قرار دهند. اقدام بعدی وی، تشکیل کنفرانس آمادگی جسمانی جوانان بود که به دنبال آن دستور تاسیس شورای ریاستی آمادگی جسمانی جوانان صادر شد. در اثر فرمان رئیس جمهور آیزنهاور، آمادگی جسمانی به یک مساله ملی تبدیل شد. اتحادیه YMCA[21] و مجمع دو و میدانی آماتور AAU[22] و سایر سازمان ها برای بهبود آمادگی جسمانی تلاش کردند. شورای ملی تحقیقات ایفرد، آزمون آمادگی جسمانی کودکان را تصویب کرد. سیستم اداری آمادگی جسمانی آمریکا توسط موسسه ایفرد و به منظور بهبود آمادگی را تصویب کرد. سیستم اداری آمادگی جسمانی، رهبری، ارتباطات عمومی و تحقیقات افتتاح شد (۳۰).
در سال ۱۹۵۶ ایفرد آزمون آمادگی جسمانی را ارائه کرد و نورم های بسیار دقیق برای کودکان آمریکایی تهیه و تنظیم گردید. در اولین برنامه نورم گیری موسسه ایفرد، ۸۵۰۰ کودک دختر و پسر از سن ۵ تا ۱۲ سال حضور داشته اند که سطح آمادگی جسمانی آنها توسط این آزمون ها اندازه گیری شد: کشش بارفیکس، دراز و نشست پا راست، دو رفت و برگشت (۹ × ۱۴، دو ۵۰ یارد سرعت (۴۵ متر) ، مسافت ۶۰۰ یارد دویدن و راه رفتن، پرش جفت طولی و پرتاب توپ سافت بال.) (۲۴).
نورم گیری بعدی در سال ۱۹۶۵ بررسی ۹۲۰۰ نوجوان سنین ۱۰ تا ۱۷ سال صورت گرفته است. آزمونهای مورد استفاده در این نورم گیری همان آزمونهای قبلی بوده اند. به استثنای اینکه کشش بارفیکس با دست های خمیده برای دختران انجام گرفت. سال ۱۹۷۵، مجدداً تغییراتی در نورم ها به وجود آمده و این بار آموزش و پرورش آمریکا تغییرات چندی در مجموعه آزمون بوجود آورد و آزمون پرتاب توپ سافت بال بدلیل اینکه جنبه مهارتی داشت از مجموعه حذف و آزمون دراز و نشست با پای صاف و کشیده به علت فشار زیادی که به ستون فقرات می آورد به دراز و نشست در حالت پای خمیده به مدت یک دقیقه تغییر پیدا کرد (۱۸).
نورم های اولیه به دو صورت وجود داشتند. نورم نیلسن که بر اساس لیست ردیف شده و دسته بندی شده بود و دیگری نورمی که بر اساس سن تنظیم شده بود که هم اکنون این نورم بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، در بازنگری های بعدی، نورمها با بهره گیری از آزمونهای یک مایل (۱۶۰۰متر) دویدن یا راه رفتن، ترکیب بدن و اندازه گیری چربی زیر پوستی، انعطافپذیری در حالت نشسته، دراز ونشست با پای خمیده و دست ها به صورت ضربدری روی سینه، کشش بارفیکس به صورت خوابیده به پشت تهیه شدند (۱۵).
در رابطه با بهره گرفتن از آزمون ایفرد در سنجش آمادگی جسمانی افراد بخصوص دانش آموزان تحقیقات متعددی توسط محققان خارجی انجام گرفته است که به نقل از ادبیات تحقیقی قربانی در پایان نامه کارشناسی ارشد به تعدادی از آنها اشاره می شود: اولین تحقیقات در سال ۱۹۴۷ توسط «کابارد پالسکف» و در سال ۱۹۵۱ توسط محقق دیگری بر روی کشش بارفیکس انجام گرفت. آنها معتقد بودند اگر کشش بارفیکس کف دست ها به طرف صورت آزمون شونده باشد آسانتر از زمانی است که پشت دستها به طرف صورت آزمون شونده باشد و در این حالت نتیجه بهتر حاصل می شود. ولی تحقیقاتی که در سال ۱۹۸۰ توسط دفتر ملی آمادگی جسمانی در ارتباط با آزمون کشش بارفیکس با حالتی که کف دست های آزمون شونده رو به صورت او باشد. به روی ۸۰۰ پسر و دختر ۱۸ ـ ۱۰ سال صورت گرفت. این تحقیق نشان داد که نتیجه قبلی را نمی توان به صورت قطعی تایید کرد و همچنین تحولی دیگر در اصلاح آزمودنی که بتواند قدرت استقامت عضلات بالا تنه را اندازه گیری کند بوجود آورد، نتیجه این تحقیق به این صورت بود که ۲۵% پسران ۱۲ ـ ۱۰ سال نتوانستند حتی یک کشش بارفیکس به روشی که پشت دست ها به طرف بیرون باشد انجام دهند. ۶۰% دانش آموزان دختر سنین ۱۸ ـ ۱۰ سال مجموعه امتیازاتی که بدست آوردند صفر بود (۱۸).
انجمن ایفرد در سال ۱۸۸۵ با نام انجمن آمریکائیان برای پیشبرد تربیت بدنی تأسیس شد. راهبران موسس این سازمان عبارت بودند از ۳۵ پزشک، مربی و دیگر افراد که بوسیله دکتر ویلیام. ج. آندرسن[۲۳] گردهم آمده بودند. این اتحادیه سپس تحت ریاست مکتب آدلفی قرار گرفت. از دیگر راهبران تربیت بدنی که در تاریخ اتحادیه ها پیشرو بودند، میتوان دکتر هیچکاک[۲۴] و دکتر آرنولد[۲۵] از دانشکده آرنولد و دکتر ساویچ[۲۶] از دانشکده برلین را نام برد (۱۹). در سال ۱۹۰۳ نام اتحادیه به اتحادیه تربیت بدنی آمریکا تغییر کرد. در سال ۱۹۳۷ تشکیلات تربیت بدنی و تندرستی دبیرستانها از اتحادیه تعلیم و تربیت ملی به اتحادیه تربیت بدنی پیوست و اتحادیه تربیت بدنی و تندرستی را بوجود آورد. در سال ۱۹۳۸ اصطلاح تفریحات نیز به اتحادیه اضافه شد. در سال ۱۹۷۴ ایفر به طور رسمی سازماندهی شد و هدف این تشکیلات، نمود بخشیدن به تخصص ها و قلمروهای مختلفی بود که اتحادیه را بوجود آورده بودند (۳).
هر کدام از قلمروهای فعالیت به انضمام ادارات مخصوص به خود بصورت یک اتحادیه در آمدند. ایفر با تمام شاخه های خود بصورت اتحادیه ای درآمد و اصطلاح رقص یا حرکت ریتمیک[۲۷] نیز به آن افزوده شد. با سازماندهی مجدد، ایفر عنوان ایفرد به خود گرفت. اداره ملی ایفرد در ستون ویرجینیا واقع شده است. این اتحادیه دارای نشریات زیادی است. در سال ۱۸۶۹ مجله تربیت بدن آمریکا[۲۸] یک نشریه رسمی بود که در سال ۱۹۲۹ انتشار آن متوقف شده و با نشریه ورزش های پنج گانه که نشریه جامعه تربیت بدنی غرب میانه بود، ادغام شد. سپس نشریه جدید اتحادیه با نام مجله تندرستی و تربیت بدنی[۲۹] انتشار یافت. این نشریه هفتگی در حال حاضر تحت عنوان مجله تربیت بدنی، تفریحات و حرکات ریتمیک[۳۰] شناخته می شود (۱۵).
همچنین ایفرد فصل نامه تحقیقی[۳۱] نیز منشر می کند. بعلاوه ایفرد کتاب ها و جزوات متعدد دیگری نیز دارد. اعضای اتحادیه به اعضای حرفه ای، اعضای وابسته، همکاران، عضو مادام العمر، همکار مادام العمر، عضو دانشجو، عضو افتخاری و عضو کمک کننده تقسیم می شوند. در سطح ملی ایفرد به شش سازمان جداگانه شرقی، جنوبی، مرکزی، غرب میانه، جنوب غربی و جنوب شرقی تقسیم می شود. تمام مناطق دارای اهداف مشترک، مسئولین منتخب و پیمان نامه ها و قراردادهای مشخصی هستند. این سازمانهای مجزا برای متخصصان موقعیت رهبری فراهم می آورند و اتحادیه ایفرد از طریق این سازمان ها برنامه ها را با نیازها و خصوصیات منطقه هماهنگ می کند. عضویت در ایفرد، عضویت در یک سازمان منطقه ای مشخصی را نیز تحت پوشش قرار میدهد. اتحادیه های ایالتی، به ایالتها خدمات حرفه ای عرضه می کنند و با ایفرد اهداف مشترکی دارند. عضویت در اتحادیه های در اتحادیه های ایالتی مستلزم حق عضویت است. ولی عضویت در سازمان های ملی اختیاری است (۲۴).
۲-۲-۳. عناصر قابل سنجش آمادگی جسمانی
متخصصان معاصر، آمادگی جسمانی را کیفیتی متشکل از اجزای متعدد می پندارند، که هر جزء آن برای حفظ و توسعه به ابزار و اقدامات خاصی نیاز دارد. موسسه ایفرد و بسیاری از دیگر افراد حرف های عناصر آمادگی جسمانی را در دو طبقه تقسیم می کنند: اجزاء آمادگی جسمانی مرتبط با تندرستی و اجزاء وابسته به اجرای مهارت های حرکتی. شکل زیر اجزاء آمادگی تندرستی و آمادگی اجرای حرکتی را نشان می دهد (۱۷).
شکل ۲-۱. اجزاء آمادگی تندرستی و آمادگی اجرای حرکتی
در آمادگی اجرای حرکتی بر توسعه کیفیتهای بهبود دهنده اجرای فعالیتهای جسمانی تأکید می شود در حالیکه در آمادگی تندرستی بر زندگی بهتر توجه می شود. آمادگی اجرای حرکتی با اجرای موثر و بهتر مهارت ها در ارتباط است. بعلاوه آمادگی اجرای حرکتی، مختص ورزش و فعالیتهای حرکتی است. ترکیب تشکل و درجات متفاوتی از اجزای آمادگی اجرای حرکتی بر ویژگی فعالیت حرکتی مورد نیاز مبتنی است. مثلاً علی رغم اینکه یک بازیکن تنیس و یک فوتبالیست برای اجرای فعالیت به درجه ای از توان چابکی و سرعت نیاز دارند، ولی میزان نیاز این بازیکنان به هر یک از عوامل با هم متفاوت است آمادگی جسمانی چه در زمینه تندرستی و چه در زمینه مهارت حرکتی، باید با ویژگی های شخصی مانند سن، نیازها، اهداف و کار و وظیفه او متناسب باشد. تمام افراد دارای حد معینی از اجزای آمادگی تندرستی و آمادگی اجرای حرکتی هستند و محدوده رشد و تکامل این اجزاء با خصوصیات شخصی خود به کار و فعالیت به دنبال حد بهینه ای از آمادگی جسمانی باشند. فعالیت جسمانی اساس نیل به آمادگی جسمانی است (۱۱).
۲-۲-۴. آشنایی با آزمون برتری جسمانی (آزمون های آمادگی جسمانی مرتبط با تندرستی)
یکی از جدیدترین انواع تست ها بری ارزیابی آمادگی جسمانی مرتبط با تندرستی، تست برتری جسمانی است که در سال ۱۹۸۸ توسط ایفرد ابداع شده و عبارت است از یک برنامه تربیتی و سنجشی جامع که جوانان را در آمیختن ابعاد روانی- حرکتی[۳۲] ، شناختی و احساسی آمادگی با جریان زندگی یاری می کند و به قشر جوان کمک می کند تا از طریق برنامه های تربیتی، تحکیم اهداف فردی، انگیزش و شرکت در برنامه ها، نسبت به آمادگی جسمانی خود احساس تعهد کنند (۲۹). تست برتری جسمانی[۳۳] از پنج عنصر برای بررسی اجزای آمادگی جسمانی مرتبط با تندرستی استفاده می کنند که در زیر به آنها اشاره می شود:
استقامت هوازی: دویدن یا راهپیمایی یک مایل
ترکیب بدنی: اندازه ضخامت پوست[۳۴] عضله سه سر پشت بازو و عضله دوقلو
انعطاف پذیری: خم شدن روی پا به حالت نشسته[۳۵]
استقامت و قدرت عضلانی
شکم: دراز و نشست تعدیل یافته
بالا تنه: بارفیکس[۳۶]
معلمان و جوانان بر اساس میزان آمادگی از نتایج تست ها برای تحکیم اهداف منطقی و قابل حصول استفاده می کنند و برنامه های انفرادی برای نیل به اهداف، حفظ میزان رضایت بخشی از آمادگی و سازماندهی فعالیت جسمانی مناسب با شیوه فردی توسعه می یابند (۱۹). برخی از دلایل توجه به اجزای آمادگی جسمانی مرتبط با تندرستی
الف) استقامت قلبی و عروقی: عمل و کارکرد موثر سیستم قلب و عروق (قلب و رگهای خونی) و سیستم تنفس (ریه ها) در توزیع اکسیژن و سایر موارد تغذیه ای و دفع مواد زاید از بدن مسأله ای اساسی است. به همین خاطر اجرای فعالیت شدید و پیوسته به کارایی سیستم قلب و عروق بستگی دارد. اگر عناصر آمادگی بدرستی توسعه یابند، نقش بسیار ارزنده ای در رشد فرد خواهند داشت. در فعالیت های ورزشی طولانی مانند شنای ۵۰۰ یارد و بازی فوتبال، استقامت قلبی و عروقی تأثیر عمیقی بر اجرا دارد. افرادی که با تمرین استقامت قلبی- عروقی خود را توسعه داده اند بدون خستگی، تمرینات را در شدت بالایی دنبال می کنند، به علاوه در سایه آمادگی جسمانی قبل از رسیدن به حد خستگی مفرط کار بیشتری نیز انجام می گیرد و پس از تمرین افراد آماده زودتر از افراد غیر آماده به حالت اولیه برگشت می کنند (۱۳). طبق اصل ویژگی تمرین برای تقویت آمادگی قلبی- تنفسی رشد کارایی قلب، عروق و تنفس باید مورد توجه قرار گیرد. انقباض دستگاه های عضلانی بزرگ در یک حالت موزون و ممتد، برای تقویت آمادگی قلبی و تنفسی ضروری است. بنابراین فعالیت های عضلانی کوچک یا حرکات قدرتی (مانند تمرین یا وزنه های سنگین). برای تقویت آمادگی قلبی- تنفسی مناسب نیستند. همچنین مصرف انرژی در فعالیت هایی که باعث بهبود آمادگی قلبی- تنفسی می شود، بالاست و به همین علت برای کنترل وزن نیز مناسب است (۱۵).
ب) ترکیب بدنی[۳۷]: کاربردی ترین تجزیه و تحلیل در مورد ترکیب بدن، بر پایه وزن بدن به دو بخش چربی و بدون چربی است. بنابراین منظور از واژه ترکیب بدن، توده چربی و بدون چربی است. بخشی از کل وزن بدن که از بافت چربی تشکیل شده است، درصد چربی بدن نامیده می شود و میزان چاقی بدن نیز با توجه به همین شاخص ارزیابی می شود. بخش دیگر که شامل عضلات، وترها، استخوان ها، بافت همبند و از این قبیل است، بافت بدون چربی نامیده می شود. به دلیل اهمیت ارزیابی ترکیب بدن بویژه درصد چربی بدن، در ابعاد تندرستی، روش های مختلفی ابداع شده اند که متداولترین آنها، تعیین چگالی بدن از طریق وزن کشی زیر آب، اندازه گیری مقاومت الکتریکی بدن، اندازه گیری ضخامت پوستی و اندازه گیری محیط بدن در چند ناحیه است (۲۳). هدف برنامه های آمادگی جسمانی محو کردن چربی از بدن نیست بلکه منظور کمک به افراد برای رسیدن به سطح مطلوبی از چربی بدن است. حد متوسط چربی بدن برای مردان ۱۸ درصد و برای زنان ۳۳ درصد است. درصد چربی در مردان نباید از ۳ درصد و در زنان از ۱۲ درصد کمتر باشد، درصد بسیار پایین چربی بدن برای تندرستی زنان زیان آور است (۲۷).
ج) قدرت و استقامت عضلاتی: عضلاتی که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند قویتر و استقامتی تر از عضلاتی هستند که کمتر مورد استفاده اند. حفظ استقامت و قدرت با فعالیت عضله ارتباط دارد و هر دوی آنها برای اجرای مسئولیت های روزمره نیز ضروری است؛ زیرا قدرت عضلانی محافظت کننده ای نیرومند برای مفاصل است و از آسیب های مفصلی می کاهد. تقویت عضلات و توسعه انعطاف پذیری به بهبود کمر درد کمک می کند و در بسیاری از حرکات و اجراهای ورزشی پیشرفته را به توسعه تکنیک های تمرینی و بویژه به توسعه قدرت نسبت می دهند (۹). آمادگی عضلانی نه تنها مشکلات تندرستی را رفع می کند، بلکه با افزایش فعالیت پایه عضلانی (تونوس) اندام فرد را مطلوب ساخته، بر عزت نفس او می افزاید. نداشتن تمرینات قدرتی منظم پس از ۲۵ سالگی ممکن است باعث از دست دادن افت عضله تا حدود ۲۲۵ گرم در سال شود.
د) انعطاف پذیری: یکی از مهمترین عناصر آمادگی جسمانی است و در پیشگیری از آسیب های عضلانی نیز موثر است. انعطاف پذیری در انجام کارهای روزمره و اجرای حرکات مختلف ورزشی یک عامل اساسی است و در فعالیتهای جسمانی چون یوگا، ژیمناستیک، شنا، کاراته و رقص انعطاف پذیری اهمیت خاصی دارد. همچنین انعطاف پذیری در وضعیت مناسب قامت موثر است و از کمردرد پیشگیری میکند ضعف در انعطاف پذیری موجب ناهماهنگی و حرکات ناشیانه و احتمال آسیب ها را افزایش می دهد. دردها و گرفتگی عضلات پس از فعالیت های بدنی شدید از طریق برنامه ها ی تمرینی کششی قبل و بعد از فعالیت بهبود می یابند (۲۲). به طور قطع و یقین توانایی به حرکت درآمدن روان و آسان در سرتاسر دامنه کامل حرکت برای یک زندگی سالم ضروری است، فرد مبتلا به آرتروزی که از فرسایش یک یا چند مفصل رنج می برد ظرفیت انجام حرکات راحت و آسان و بدون محدودیت خود را از دست می دهد و انجام اعمال روزانه زندگی برای وی سخت و طاقت فرسا می شود (۲۷).
۲-۳. بیشینه تحقیق
۲-۳-۱. تحقیقات انجام شده در داخل کشور
تحقیقاتی که در داخل کشور در رابطه با آمادگی جسمانی انجام گرفته اند، به دو دسته تقسیم هستند. یکی از تحقیقاتی که آزمون های ایفرد و آثار آنها را بر سایر متغیرها بررسی کرده است و دیگری تحقیقاتی که به منظور تعیین روایی و اعتبار آزمون های ایفرد و همچنین فعالیت های که در جهت تهیه نورم های استانی و کشور بر اساس آنها بوده است را شامل می شود برخی از آنها به شرح ذیل می باشند:
یلدایی و آزاد (۱۳۷۵) دانشجویان داوطلب ورود به دانشکده به تربیت بدنی را از نظر قابلیت های بدنی مورد بررسی و ارزیابی قرار دادند. قابلیت های بدنی داوطلبان با بهره گرفتن از شش آزمون ایفرد مورد بررسی قرار گرفته اند (۱).
تحقیق دیگری که در داخل کشور انجام شده است تحقیقی است که توسط هادوی (۱۳۶۵) برای تهیه نورم گزینشی داوطلبان ورود به کارشناسی تربیت بدنی است که در سالهای ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۴ انجام گرفته است تحقیق نشان داد که :
الف: بیشترین درصد شرکت کننده دختر و پسر گروه ۱۹ ساله می باشند
ب: پسران در استقامت عضلات شکم نسبت به دختران تفاوت چشم گیری دارند اما در گروه ۲۵ ساله این اختلاف کاهش زیادی دارد
ج: در مجموع هر دو جنس دختران و پسران ضعیف ترین امتیازات متعلق به گروه ۲۵ سال می باشد
د: در مجموع هر دو جنس دختران و پسران، بالاترین امتیازات متعلق به گروه ۱۹ سال می باشد (۲۸).
اولین اقدام برای تهیه نورم های ملی آمادگی جسمانی که به کمک اداره کل تربیت بدنی در وزارت آموزش و پرورش انجام گرفته است به سال ۱۳۶۴ بر می گردد. در این پژوهش ۲۰۰۰۰ نفر از دانش آموزان در رده های سنی ۹ تا ۱۷ سال تحت آزمودن های آمادگی جسمانی ایفرد قرار گرفته اند که نتایج حاصل از این پژوهش به شکل نورم های استانی در اختیار استان ها قرار گرفته است (۱).
غلامی و همکاران (۱۳۶۶) در تحقیق خود که به بررسی مجموعه آزمون آمادگی جسمانی بدنی ویژه منطقه ترکمن نشین با بهره گرفتن از آزمون های ایفرد بوده است به این نتایج دست یافته است:
الف) منحنی بارفیکس نامتقارن و کجی آن به طرف مثبت قرار داشته است.
ب) اکثر افراد در آزمون کشش بارفیکس ضعیف بوده اند
ج) کمترین امتیاز کسب شده با تعداد نفرات بیشتر مربوط به آزمون دوی ۵۴۰ متر می باشد (۱۷).
در سال ۱۳۶۷ تحقیق توسط اداره کل تربیت بدنی آموزش و پرورش در مورد ارزیابی میزان روایی و اعتبار دوی ۵۴۰ متر دور زمین والیبال و ارزیابی آمادگی قلبی، تنفسی دانش آموزان دختر و پسر ۹ تا ۱۷ سال و همچنین تهیه نورم ملی آن اجرا کرده است. نتایج بدست آمده نشان میدهد که آزمون مذکور در صورتی که دور زمین والیبال انجام پذیرد از روایی و اعتبار قابل قبولی برخوردار است (۱۷).
صفانیا و همکاران (۱۳۷۰) در تحقیق خود با بهره گرفتن از آزمون کراس- وبر به نتایج زیر دست یافته است:
الف: بیش از ۹ درصد از آزمودنی ها کلاس اول راهنمایی در انجام آزمون قدرت عضلانی مربوط به شکم موفقیت داشته اند.
ب: حدود ۵۰ درصد از آزمودن یها کلاس اول راهنمایی در انجام آزمودنی های قدرت عضلانی بالا و پایین تنه موفقیت داشته اند.
ج: آزمودنی های کلاس اول راهنمایی در آزمون قابلیت انعطاف پذیری نیز بالای ۷۰ درصد موفقیت نشان دادند.
د: بیش از ۹۵ درصد از آزمودنی ها کلاس دوم راهنمایی در انجام آزمونهای قدرت عضلانی مربوط به شکم موفقیت داشته اند
ه) حدود ۵۳ درصد از آزمودنی های کلاس دوم راهنمایی در انجام آزمون قدرت عضلانی بالا و پایین تنه موفقیت داشته اند (۱۱).
کاشف و همکاران (۱۳۷۲) در تحقیق تحت عنوان بررسی آثار آزمون قوای جسمانی و حرکتی دانش آموزان دختر و پسر سراسر کشور به نتایج زیر دست یافت:
