مشتری و کارکنان

مشتری،کارکنان و جامعه

آثار مثبت

ترویج روش های آماری کنترل کیفیت،اعتلای مستمر سطح کیفیت،اهمیت برقراری روابط مناسب با عرضه کنندگان مواد

رضایت مشتری
مقایسه رقابتی الگوی خود ارزیابی

برقراری ارتباط با جامعه
رضایت مشتری
رضایت کارکنان
آثار مثبت مالی و غیر مالی

مفهوم کیفیت

مطابقت با معیارهای تولید کننده

مطابقت با معیارهای مشتری

مطابقت با معیارهای مشتری،کارکنان و جامعه

چارچوب زمانی درخواست تا ممیزی

۵-۲ سال

هر ساله

۵-۲ سال

نحوه شرکت در مسابقه

بنا به درخواست

بنا به درخواست

بنا به درخواست

پیشینه تحقیقات
الف) پیشینیه داخلی
ادب و گل‌آور (۱۳۹۲) در تحقیقی تحت عنوان ارزیابی تعالی سازمانی شرکت ملی گاز ایران بر اساس مدل تعالی سازمانی نتایج نشان داد که در ارزیابی معیارهای رهبری و راهبرد شرکت ملی گاز ایران میان نظر مدیران و کارشناسان تفاوت معنی‌داری وجود داشت و به مدیران شرکت پیشنهاد می‌شود با توجه به کارامد بودن این مدل با بررسی مفاهیم و زیرمعیارهای مدل تعالی سازمانی سعی در بهبود هر یک از معیارها در شرکت نمایند، زیرا جهت نیل به موفقیت و اجرایی نمودن طرح‌ها پس از برنامه‌ریزی و اجرای آنها، بررسی و بازبینی مجدد کلید اصلی برای موفقیت خواهد بود. به دلیل اینکه این مدل وضعیت عملکرد سیستم را در دو بخش توانمندسازها و نتایج مشخص می‌سازد، این امکان را به سازمان‌ها می‌دهد که با درک وضعیت، برای رسیدن به وضعیت بهتر و بهبود مستمر برنامه‌ریزی نمایند.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

کریمی، حیدری، نوش مهر (۱۳۹۲) در تحقیقی تحت عنوان نمونه عملی اجرایی مدل تعالی سازمانی در سازمان بهداشتی درمانی به این نتیجه رسیدند که دیدگاه سیستماتیک قوی، توجه دقیق به رویکرد فرایندی سازمانی و نتیجه‌گرایی مدل تعالی سازمانی برای سازمان‌های ایرانی معمولا در حوزه‌های با مشکلات جدی روبرو است و باید قبل از اجرا در سازمان‌ها به شیوه دقیق‌تر و منظم‌تر از قبل ارزیابی شود.
جعفری و همکاران(۱۳۹۰) در تحقیقی تحت عنوان مقایسه تعالی سازمانی در اداره کل و ادارات تربیت بدنی استان لرستان بر اساس مدل تعالی سازمانی تعالی سازمانی نتایج آزمون آنوا و سطح معناداری می‌توان نتیجه گرفت بین مولفه رهبری و تعالی سازمانی تفاوت معنی‌داری وجود دارد، همچنین نتایج نشان می‌دهد بین سایر مولفه‌های اعم از خط‌مشی و راهبرد، کارکنان، مشارکت‌ها و منابع، فرایندها، نتایج مشتری، نتایج کارکنان، نتایج جامعه، نتایج عملکردی تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتایج نشان می‌دهد میانگین نمره تعالی سازمانی کل کارکنان ادارات تربیت بدنی استان لرستان بر اساس مدل تعالی سازمانی برابر با ۰۶/۵۵ است نتایج کلی تحقیق بیانگر آن است که شهرستان بروجرد از نظر ارزیابی تعالی سازمانی در بالاترین جایگاه و شهرستان کوهدشت در پایین‌ترین جایگاه قرار دارد.
حکیمی‌فرد سال (۱۳۸۹) در تحقیقی با عنوان بررسی و ارزیابی عملکرد شرکت هواپیمایی آسمان در تامین رضایت گروه‌های ذی‌نفع مبتنی بر نظام‌های تعالی و سرآمدی سازمان‌ تعالی سازمانی^[۵۹] پس از جمع‌ آوری داده‌ها بوسیله پرسش‌نامه، اطلاعات بوسیله نرم‌افزار SPSS در چرخه تجزیه و تحلیل قرار گرفته است و در نتیجه مشخص گردیده است که معیارهای رهبری، فرایندها، خط‌مشی و راهبرد، مشارکت‌ها، نتایج در ارتباط با جامعه و نتایج کلیدی عملکرد در وضعیت مطلوب قرار دارند در حالی که نتایج مشتریان، نتایج در ارتباط با منابع انسانی و معیار کارکنان در وضعیت نامطلوب قرار داشته‌اند.
میرسپاسی و همکاران (۱۳۸۹) در تحقیقی تحت عنوان طراحی مدل تعالی منابع انسانی در سازمان‌های دولتی ایران با بهره گرفتن از تکنیک دلفی فازی مدلی را ارائه دادند که این مدل تعالی منابع انسانی در چهار بعد، ۱۵ مولفه و ۵۷ معیار طراحی گردیده و بعنوان مدلی پیشنهادی جهت آسیب‌شناسی منابع انسانی و جایزه ملی تعالی منابع انسانی در سازمان‌های دولتی ایران ارائه شده است. تا بدینوسیله سازمان‌ها بتوانند ضمن تحلیل وضعیت موجود و بهینه کاوی از تجارب موفق سایر سازمان‌ها، اقدام به ارائه طرح‌ها و اقدامات بهبود نمایند.
نتایج تحقیقات مدرسی ۱۳۸۹ انجام شده در زمینه عملکرد سازمانی ،تعالی و توسعه، توجه مدیران را به تفکر کارکنان نشان می دهند. خلاقیت و توسعه توجه مدیران به تفکر استراتژیکی کارکنان افزایش دهنده و ارتقاء دهنده عملکرد سازمانی است به طوری که افراد خلاق و دارای انگیزه بالاتر برگرفته از محیط کار و محیطی از پیشرفت شغلی خوبی نیز برخوردارند.
فخرالدینی و همکاران (۱۳۸۸) در تحقیقی تحت عنوان بکارگیری مدل تعالی سازمانی در تحلیل ابعاد فرهنگ سازمانی مراکز خدمات درمانی در بیمارستان‌های یزد به این نتیجه رسید که سازمان‌ها برای حرکت به سمت تعالی، ناگریز از استقرار سیستم‌های نوین مدیریتی هستند. رهبری سازمان، برنامه‌ریزی استراتژیک ارتقا و رضایت کارکنان، استفاده بهینه از منابع و تدوین و بکارگیری فرایندها از جمله عواملی هستند که طراحی و استقرار برنامه‌های بهبود مرتبط با آنها می‌تواند سازمان‌ها را در جهت رشد و تکامل به پیش ببرد. بی‌شک تلاش برای حصول به نتایج و ارزیابی ‌های دوره‌ای و بازنگری در برنامه‌ها نیز برای دست‌یابی تعالی بسیار ضروری است. در این راستا فراهم کردن شرایط و امکانات لازم به منظور بهبود ابعاد فرهنگ سازمانی در نظر گرفته شده در این پژوهش، علاوه بر این که باعث ایجاد شرایط مطلوب برای سازمان و کارکنان می‌گردد، می‌تواند زمینه‌های لازم جهت رشد و تعالی سازمانی را نیز در بر گیرد.
ابزری و دلوی (۱۳۸۸) در تحقیقی به عنوان نیل به تعالی ( سرآمدی) از طریق تقویت فرهنگ سازمانی در صنعتی که ۴۱۴ نفر جامعه آماری بودند با ۱۱۶ نمونه که ترکیبی از مدیران و سایر کارکنان بودند ، که مقایسه میان فرهنگ سازمانی در وضعیت موجود و مطلوب از نظر از نظر کارکنان و مدیران انجام شد به این نتیجه رسیدند که فرهنگ سازمانی به عنوان یک عامل اصلی، نیل به تعالی و موفقیت در جهت اثربخشی سازمانی را تسهیل می کند. در این راستا، به یک مدل بومی- کاربردی برای نیل به تعالی از طریق تقویت فرهنگ سازمانی میسر می‌گردد.
ب) پیشینه خارجی
مارتا و ام جز (۲۰۱۳) در تحقیقی تحت عنوان بررسی تاثیر کیفیت اطلاعات بر کیفیت تعالی سازمانی به این نتیجه رسیدند برای پیاده‌سازی مدل تعالی باید اطلاعات موثر فراهم شود تا به سازمان در دستیابی به نتایج بهتر و افزایش رقابت در سازمان کمک کند.
فتمن^[۶۰] (۲۰۱۱) در مطالعات خود با عنوان ((بررسی ارتباط بین فضای سازمانی و بهره‌وری با بهره گرفتن از روش آماری رگرسیون دریافت فضاهای سازمانی (اصول انسانی حاکم در سازمان) که در آن‌ها تصمیم‌گیری متمرکز است و رفتار کارکنان، تحت نظارت قوانین و رویه‌های زیادی قرار دارد، بهره‌وری، رضایت شغلی و خلاقیت کاهش یافته و نگرش منفی درباره گروه کاری افزایش می‌یابد.
دالگارد^[۶۱] (۲۰۰۹)، در یک مطالعه موردی تحت عنوان ” به سوی مقیاس انسان‌محور در بهبود و تغییر” با هدف درک اهمیت بعد ناملموس سازمان یعنی بعد انسانی مدیریت کیفیت جامع و مدیریت تغییر با بکارگیری مدل تعالی سازمانی به این نتیجه رسید که توجه به بعد انسانی در TQM و تغییر سازمانی فرصت‌های جدیدی را برای بسترسازی جهت نیل به تعالی فراهم می‌سازد.

به نظر می رسد فرض سوم قابل مناقشه است. بایع می تواند شرط کند که مشتری حق تصرفات ناقله را نداشته باشد و اگر چنین شرطی کند یا بگوئیم شرط ابقاء عین به چنین شرطی رجوع می کند در این صورت چنین شرطی شبیه شرط نتیجه است با این تفاوت که نتیجه، امری عدمی است. و اگر این شرط نافذ باشد مفهوم آن این است که مشتری حق انجام تصرفات ناقله را شرعاً نخواهد داشت. و در نتیجه تصرفات ناقله او نافذ نیست. چنانچه انسان حق تصرف در مال غیر را شرعاً ندارد لذا تصرفاتش نافذ نیست. اشکال مرحوم اصفهانی که می فرماید مشتری تنها مالک مال می شود و افزون بر این حقی برای او به وجود نمی آید تا شرط عدم آن شود، صحیح به نظر نمی رسد؛ زیرا در صورتی که چنین شرطی نشود مشتری مالک این مال می شود و یکی از آثار مالکیت حق انجام تصرفات ناقله است. با این شرط این حق از او سلب می شود. به عبارت دیگر چنین حقی در عرض مالکیت مشتری برای مشتری به وجود نمی آید ولی در طول مالکیت اوست و از آثار مالکیت اوست لذا می توان عدم آن را شرط کرد.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

حضرت امام (ره) معتقدند که اگر رد عین مبیع را به نحو شرط فعل یا شرط نتیجه نماید، در این صورت تصرف در مبیع جایز و نافذ نیست؛ زیرا از این شرط حق استرجاع عین مبیع استفاده می شود. ایشان در ادامه می فرمایند: این توهم که گرچه تصرف جایز نیست ولی نافذ است توهمی فاسد است زیرا مستفاد از چنین شرطی آن است که بایع حق استرجاع مبیع را دارد. ( امام خمینی، کتاب بیع، ۵/ ۲۹۸-۲۹۹).
شکی نیست که در این گونه بیع نوعاً غرض بایع آن است که در صورت امکان بتواند عین مبیع را برگرداند. اگر مشتری بتوان در مدت خیار مبیع را منتقل کند و بایع نیز نتواند مبیع را برگرداند در این صورت به غرض خود دست نخواهد یافت و اگر از ابتدا بداند که هیچ تضمینی برای ابقاء عین وجود ندارد به این معامله اقدام نخواهد کرد. پس از اینکه عقلا بر چنین بیعی اقدام می کنند و این امر بین آنها متداول است که بیع مبنی بر این شرط انشاء شده که مشتری حق انتقال مبیع را نداشته باشد و با وجود چنین شرط ضمنی تصرفات اعتباری مشتری نافذ نخواهد بود.
تصرف در مبیع قبل از رد ثمن
شیخ انصاری در احکام خیار در بحث تصرفات غیر ذی الخیار فی ما انتقل الیه (تصرف فردی که خیار ندارد در مال که به او منتقل می شود) قایل به جواز تصرف است. با این وجود این مسأله را مطرح می کند که بنا بر عدم جواز تصرف ذی الخیار در زمانی که خیار بالفعل است؛ آیا در زمانی که خیار بالفعل نیست مانند خیار تخلف شرط قبل از تخلف و خیار به شرط رد ثمن قبل از رد ثمن نیز تصرفات منافی با خیار بایع جایز نیست؟
ایشان می فرمایند مسأله دو وجه دارد. وجه عدم جواز تصرف آن است که مانع از جواز تصرف، تزلزل عقد و در معرض ارتفاع بودن آن است و این مانع در وقتی که خیار بالقوه است نیز وجود دارد. وجه جواز تصرف آن است که حق بالفعلی برای ذی الخیار وجود ندارد. ( شیخ انصاری، مکاسب، ۶/۱۵۳-۱۵۴). ایشان بدون اینکه وجهی را ترجیح دهند از این مسأله می گذرند.
پس از ایشان مرحوم اصفهانی، نائینی و خوئی هر یک با استدلال ویژه ای عدم جواز را تقویت می کنند.
مرحوم امام نیز تصرف در زمان خیار بالفعل را جایز می دانند ولی بنا بر قول به عدم جواز، ضمن رد استدلالهای مرحوم نائینی و اصفهانی، در صورتی که خیار بالفعل نباشد، بر جواز تصرف استدلال می فرمایند. (خوئی، مصباح الفقاهه، ۷/۴۷۹ ).
البته این مباحث در احکام خیار نیز به کلی مطرح شده است و به نظر می رسد همه کسانی که کلمات آنها نقل شد، در این بحث به خصوص موجود در بیع خیاری توجهی نکرده اند. آن خصوصیت است که متعارف در این بیع آن است که قصد بایع استرداد عین مبیع است. و همین خصوصیت است که موجب می شود بیع خیار مبنی بر شزط عدم تصرف منافی با خیار، در مبیع انشاء شود. این شرط بنایی یا ضمنی خود مشروط به رد ثمن نیست بلکه مطلق است. دلیل آن نیز همان دلیلی است که در صورت بعد از رد ثمن ذکر شد.
و آن اینکه اگر بایع بداند مشتری قبل از رد ثمن می تواند در مبیع تصرف کرده و آن را تلف کند یا از ملک خود خارج سازد هیچ گاه با او چنین معامله ای نخواهد کرد. زیرا مقصود او از بیع خیاری آن است که بتواند در آینده در صورت امکان به مبیع خود دست یابد و اگر مشتری بتواند قبل از رد ثمن در مبیع چنین تصرفی کند، مسلماً او به مقصود خود نمی رسد. پس از روشن شدن اینکه چنین بیعی با چنین قصدی در بین عقلا متعارف است، معلوم می شود که این عقد مبنی بر این شرط که حتی قبل از رد ثمن، مشتری حق چنین تصرفی را در مبیع نداشته باشد، انشاء می شود. در نتیجه باید گفت تصرفات اعتباری مشتری در این فرض جایز نیست.
ب) تصرف در مبیع به اذن بایع
شکی نیست که چنین تصرفی جایز است. لکن جای این بحث باقی است که با اذن در تصرفات منافی با خیار بایع، آیا خیار بایع ساقط می شود؟
شیخ انصاری در بحث احکام خیار(نه در خصوص بیع خیاری) این مطلب را طرح کرده و می فرماید شکی نیست که خیارش ساقط می گردد. ایشان بر این مطلب دو گونه استدلال می نماید. یکی این که اذن در چنین تصرفاتی عرفاً دلالت بر اسقاط خیار می کند. اگرچه اذن در اتلاف یا بیع عقلاً با اراده فسخ و اخذ بدل منافاتی ندارد. دوم اینکه تصرف محقق شده، موجب تفویت محل این حق_یعنی عین_ است به اذن صاحب آن. از این رو نه آن تصرف اگر اعتباری باشد، منفسخ می شود و نه حق از عین به بدل منتقل می گردد. زیرا اخذ بدل به سبب فسخ در صورتی است که عین در حالی که متعلق حق است تلف می شود نه در حال که حق از آن ساقط شده است.
سپس ایشان این فرض را مطرح می کند که اگر بایع اذن در تصرف داد ولی مأذون تصرف نکرد آیا خیار بایع ساقط می گردد یا باقی است؟
روشن است که اگر مستند سقوط خیار وجه اول باشد باید گفت خیار ساقط است ولی اگر به وجه دوم استناد شود باید گفت خیار باقی است. شیخ انصاری پس از بحث و بررسی در این باره در نهایت وجه اول را ترجیح داده و در این فرض اخیر نیز حکم به سقوط خیار می نماید. (شیخ انصاری، مکاسب، ۶/۱۵۷-۱۵۸).
پس از شیخ، مرحوم اصفهانی پس از خدشه در هر دو وجهی که شیخ بیان کرد می فرماید:
«همه این مطالب از حیث طبیعت اذن واجازه در تصرف منافی است ولی گاهی قرائنی وجود دارد که کشف از رضای بائع به بقاء عقد و گذشتن از حق خود می کند، همچنانکه بعید نیست عرفاً چنین قرائنی وجود داشته باشد». ( شیخ اصفهانی، حاشیه مکاسب، ۵/ ۲۹۹-۳۰۱).
بر این اساس ایشان نیز دلالت عرفی اذن بر رضایت به بقاء عقد و گذشتن از حق خیار را بعید نمی شمارد.
مرحوم نائینی وجه اول شیخ را نمی پذیرد ولی وجه دوم را با تقریر دیگری می پذیرد. (خوانساری، منیه الطالب، تقریر بحث نائینی، ۳/۳۲۱-۳۲۲).
ولی حضرت امام وجه اول را تأیید و تقویت می فرماید. (امام خمینی، کتاب بیع، صص ۳۰۳-۳۰۵).
همه این مطالب در باب احکام خیار و به صورت کلی بیان شده است. فقها در بیع خیاری بحث جداگانه ای در این باره ندارد. این در حالی است که خیار بیع خیار دارای خصوصیتی که حکم آن را سایر خیارات جدا می سازد. این خصوصیت که پیش از این نیز بیان شد، عبارت است از اینکه در بیع خیاری غرض بایع نوعاً استرداد عین مبیع است و لذا آن را به بیع خیاری و کمتر از ثمن المثل می فروشد. در این بیع عدم تصرف منافی با استرداد عین مبیع توسط مشتری به صورت شرط ضمنی وجود دارد به این معنی که بیع مبنی بر چنین شرطی انشاء می شود. در این صورت وقتی بایع اذن به تصرف منافی با استرداد عین بدهد مفهومش این است که از این شرط ضمنی و بنایی گذشته است. ولی آیا این دلالت را نیز دارد که بایع از اصل حق خیار خود گذشته است؟ پاسخ منفی است. برای وضوح بیشتر مطلب ابتدا صورتی را فرض می کنیم که شرط در بیع به صورت شرط نتیجه باشد و بایع به مشتری بگوید من خانه ام را به تو می فروشم به این اگر ثمن را برگرداندم خانه مال من باشد. در این صورت اذن در اتلاف یا انتقال مبیع با چنین شرطی منافات دارد؛ زیرا در صورت انتقال یا اتلاف عین مبیع، وفاء به این شرط امکان پذیر نیست.
همچنین اگر بایع به صورت شرط فعل بگوید خانه را به تو می فروشم به شرط آنکه اگر ثمن را برگرداندم خانه را به ملک من در آوری. در این صورت نیز روشن است که اذن در اتلاف یا انتقال خانه با این شرط منافات داشته لذا دال بر گذشتن از این شرط است.
در ما نحن فیه هیچ یک از این دو حالت نیست بلکه بایع می گوید خانه را فروختم به شرط اگر ثمن را برگرداندم خیار فسخ داشته باشم.
در این صورت گفته شد که نوعاً غرض بایع از چنین بیعی فراهم آوردن امکان استرداد عین مبیع است تا بتواند پس از گذشتن مدت خیار با پرداخت ثمن به عین مال خود برسد. به گونه ای که اگر چنین غرضی نداشت یا مبیع را نمی فروخت و یا آن را به بیع خیاری نمی فروخت. در این صورت با اذن به تصرف منافی در مبیع غرض از بیع خیاری که حفظ مبیع بود منتفی می شود ولی آیا این بدان معنی نیست که بایع از حق خود گذشته است؛ زیرا بایع به دلیل امکان دستیابی به عین مبیع آن را به بیع خیاری به کمتر از ثمن المثل می فروشد. وقتی از عین مبیع می گذرد و اذن به اتلاف یا انتقال آن می دهد، می تواند با حفظ خیار خود و فسخ بیع به ثمن المثل دست یابد. لذا دلیلی وجود ندارد که از خیار خود بگذرد. از این رو اذن به انتقال یا اتلاف مبیع در بیع خیاری نوعاً به غرض دستیابی به ثمن المثل می باشد و این خود قرینه بر این است که بایع از اصل خیار نگذشته است.
نتیجه آنکه به مجرد اذن به انتقال یا اتلاف مبیع، خیار منتفی نمی شود. (سید حسین میرمعزی، بیع الخیار از دیدگاه فقه و اقتصاد، ۱/۱۲۷-۱۲۸).

1. 1. حکم اجاره مبیع

محل بحث جایی است که مشتری بخواهد مبیع را به مدتی بیش از زمان خیار اجاره دهد. اما اجاره به کمتر از این مدت یا به مدت زمانی که خیار مهلت دارد اشکالی در صحت آن نیست. زیرا در این مدت مبیع ملک مشتری است و چنین اجاره ای با حق بایع هیچ گونه تنافی ندارد. در محل بحث یعنی جایی مدت زمان اجاره بیش از زمان خیار است، اجاره مبیع ممکن است به بایع یا به اذن بایع باشد و ممکن است بدون اذن او باشد. بنابر این بحث را در دو بخش پی می گیریم:
الف) اجاره مبیع به بایع یا به اذن او
شکی نیست که اگر مشتری مبیع را به بایع اجاره دهد یا به اذن بایع به فرد دیگری اجاره دهد اجاره صحیح است؛ زیرا مفروض آن است که مبیع ملک مشتری است و تنها مانع از صحت اجاره حق بایع است که به عین مبیع تعلق گرفته و این حق نیز با اجاره کردن خود بایع یا اذن دادن او منتفی است. همچنین شکی نیست که با چنین اذنی خیارش ساقط نمی شود؛ زیرا با خیار او منافاتی ندارد؛ زیرا خیار حق فسخ معامله و استرداد عین از جهت ملکیت است و اذن در اجاره به مفهوم صرف نظر کردن از منافع عین است.
ولی جای این بحث است که اگر بایع پس از این که مشتری مبیع را به اذن او اجاره داد بیع را فسخ کرد، آیا اجاره باطل است یا صحیح و اگر صحیح است و عین بدون منافع آن به بایع می گردد آیا باید منافع آن به وسیله مشتری تدارک شود؟
به نظر می رسد اگر بایع بیع را فسخ کند اجاره صحیح است و باطل نمی شود و عین مسلوب المنفعه به بایع بر می گردد و مشتری نیز ضامن منافع استیفا شده به وسیله بایع مستأجر نیست. و فرقی ندارد که بگوییم ملکیتی که به وسیله بیع خیاری انشاء می شود ملکیت مطلق است که تا رافع نیامده مرتفع نمی شود و فسخ رافع ملکیت است، چنانچه شیخ نائینی، اصفهانی و امام معتقدند، یا بگوییم ملکیت انشاء شده به بیع خیاری ملکیت محدود است و حد آن فسخ بایع است چنانچه از کلمات مرحوم قمی (میرزای قمی، جامع الشتات،صص ۴۳۱-۴۳۲). و مرحوم خویی نیز به عنوان یک مبنا در باب خیارات آن را می پذیرد. ( خوئی، مصباح الفقاهه، ۴۸۶-۴۸۷).
توضیح مطلب اینکه در صورت اول باید گفت مشتری مالک مبیع است و ملکیت او تام و قابل دوام است و منفعت دائم نیز از نماء همین ملکیت است.
غایت امر آن است که ملکیتش ار حیث تعلق حق ذی الخیار به آن، متزلزل است. بنابراین وقتی بایع اذن به اجاره می دهد گرچه اذنش با فسخش نسبت به عین منافاتی نداردولی با فسخش نسبت به اجاره منافات دارد. و چون اجاره و تفویت منافع مبیع به اذن بایع بوده لذا مشتری ضامن نیست و نباید غرامت بپردارد.
اگر گفتیم ملکیتی که با بیع خیاری انشاء می شود ملکیت محدود است در این صورت نیز باید گفت وقتی بایع پس از رد ثمن، بیع را فسخ کند اجاره باطل نمی شود؛ زیرا گرچه این بر مبنا پس از فسخ معلوم می شود که مبیع تنها تا زمان فسخ ملک مشتری بوده و از آن زمان به بعد ملک بایع است ولی چون فرض در جایی است که مدت اجاره بیش از زمان خیار است و مفروض آن است که اجاره به اذن بایع است دلیلی برای بطلان اجاره وجود ندارد. ( سید حسین میر معزی، بیع الخیار از منظر فقه و اقتصاد، ۱/۱۳۰).
ب) اجاره مبیع بدون اذن بایع
این بحث در احکام خیارات به طور کلی مطرح شده و در آن سه پرسش مورد بررسی قرار می گیرد:
یک. آیا اجاره مبیع صحیح است؟
دو. اگر گفتیم اجاره صحیح است آیا با فسخ بیع، اجاره نیز منفسخ می شود یا اجاره باقی است و عین به صورت مسلوب المنفعه به بایع بر می گردد؟
سه. اگر اجاره صحیح است و منفسخ نمی شود آیا تدارک منفعت استیفا شده به وسیله اجاره از زمان فسخ واجب است یا نه؟
دو مبنایی که گفتیم در مسأله پیش بی اثر است ولی در این مسأله اثر دارد؛ زیرا اگر بگوئیم ملکیتی که به وسیله بیع خیاری انشاء می شود ملکیت محدود است و فسخ حد ملکیت مشتری است در این صورت روشن است که مشتری نمی تواند مبیع را به بیش از مدت خیار اجاره دهد زیرا نمی داند که آیا پس از این مدت مالک مبیع هست یا خیر. اما اگر قایل باشیم که ملکیت مطلق و قابل دوام است و فسخ رافع ملکیت است؛ نه حد آن، در این صورت ممکن است بتوان قائل به صحت اجاره شد.
بنابراین ابتدا باید به این پرسش پاسخ دهیم که آیا ملکیتی که در بیع خیاری انشاء می شود ملکیت محدود به فسخ است یا ملکیت مطلق؟ به عبارت دیگر آیا فسخ رافع ملکیت مطلقی است که به وسیله عقد بیع انشاء می شود یا ملکیت انشاء شده به بیع خیاری معلق بر تحقق فسخ است و وقتی فسخ تحقق یافت کشف می شود که ملکیت انشاء شده از ابتدا محدود بوده است؟ ^۲(همان)
محقق خویی می فرمایند: معنای جعل خیار در عین، انشاء ملکیت محدود به فسخ است، به گونه ای که غایت ملکیت به فسخ حاصل می شود و مدت آن تمام می شود. فسخ رافع ملکیت نیست و اطلاق رافع بر آن از باب تسامح و تساهل است. (خوئی، مصباح الفقاهه، ۷/۴۷۶).
ایشان پس از چند سطر می فرمایند: البته مملوک اگرچه من علیه الخیار به نحو مطلق است، به گونه ای که می توان در آن هر گونه تصرفی که خواست بکند؛ ولی در عین حال ملکیتش محدود به فسخ است همانند سلطنت موقت و وزارت موقت و… که سلطنت گرجه موقت است ولی تصرفات واقع در این زمان موقت ممکن است مطلق باشد. ما نحن فیه نیز از این باب است. ^۱(همان، ص ۴۷۶).
در چند سطر بعد می فرمایند: عین به دلیل این که از قبیل جواهر است چنانچه اهل معقول گفته اند مقید به زمان نمی شود؛ زیرا زمان جواهر را اندازه نمی گیرد لذا دار الیوم و دار الغد گفته نمی شود ولی منافع که اعراض است با زمان اندازه گیری می شود. از این رو تملیک منفعت در مقدار خاصی از زمان ممکن است؛ ولی تملیک عین مقید به زمان خاص ممکن نیست. (همان ص ۴۷۸).
به نظر می رسد کلمات مقرر مضطرب است. از دو حال خارج نیست یا آنچه به وسیله بیع خیاری انشاء می شود ملکیت محدود به فسخ است و یا ملکیت مطلق است و صورت سومی متصور نیست. اگر مقصود ایشان این است که ملکیت عین مقید به زمان خاص ممکن نیست، سازگار نیست و اگر مقصود آن است که مُنشأ به بیع خیار ملکیت مطلق است در این صورت وجهی برای حکم به انفساخ آن یا فسخ بیع وجود ندارد. ایشان ملکیت انشاء شده به وسیله بیع خیار را به ریاست موقت تشبیه می کند که گرچه اصل ریاست یا وزارت موقت است ولی تصرفاتی که رئیس یا ولی در این مدت می کند محدود به زمان نیست. این تشبیه صحیح نیست در مشبه به دو چیز است که یکی مطلق و دیگری موقت است. حکم ریاست رئیس موقت و تصرفات رئیس در زمان ریاستش مطلق است. در ما نحن فیه دو چیز نیست بلکه یک چیز است و آن تملیک عین به بیع خیاری است که نمی توان گفت هم مطلق است و هم مقید.
ممکن است گفته شود مراد ایشان این است که تملیک مقید و محدود به فسخ است ولی ملکیت مشتری مطلق است. ولی این توجیه صحیح نیست زیرا ملکیت اثر تملیک است و در اطلاق و تقیید تابع آن است.
چنانچه مرحوم نائینی فرموده است توقیت در ملکیت عین در شرع در غیر از باب وقف معهود نیست. (خوانساری، منیه الطالب، تقریر بحث نائینی، ۳/۳۲۰). از این رو اثبات آن نیازمند ادله و قوی و روشن است که در مقام مفقود است. در نتیجه این قول تقویت می شود که ملکیتی که به وسیله بیع خیار انشاء می شود، ملکیت تام و مطلق و قابل دوام عین است. منافع عین نیز به تبع عین به صورت مطلق و بدون تقیید به زمان خاص به ملکیت مشتری در می آیند.
بر اساس این مبنا آیا اجاره به بیش از زمان خیار بدون اذن بایع صحیح است؟
شیخ انصاری می فرمایند: در این بحث دو وجه وجود دارد: وجه صحت آن است که مبیع ملک مشتری است و وجه بطلان آن است که چنین تصرفی تسلط فاسخ بر اخذ عین مبیع را ابطال می کند؛ زیرا فرض بر این است که مستأجر برای استیفای منفعت مبیع مستحق اخذ آن است. (شیخ انصاری، مکاسب، ۶/ ۱۵۵).
مرحوم نائینی و خوئی وجه بطلان را تقویت می کنند و مرحوم اصفهانی و امام خمینی (ره) قائل به صحت اجاره و عدم فسخ آن با فسخ بیع و انتقال عین بدون منافع آن به بایع و پرداخت غرامت مشتری به بایع اند.
همان طور که قبلا گذشت غرض بایع در بیع خیاری نوعاً استرداد عین مبیع است و به همین دلیل است که آن را به بیع خیاری و کمتر از ثمن المثل می فروشد. اکنون جای این پرسش است که آیا در این بیع غرض بایع نوعاً استرداد عین مبیع با منافعش است یا با صرف نظر از منافع آن؟ بی تردید نوعاً به خاطر منافع آن مطلوب است. پس غرض بایع از بیع خیاری نوعاً استرداد مبیع با منافعش هست و این خود قرینه بر آن است که بیع خیاری مبنی بر این شرط که امکان استرداد عین با منافعش وجود داشته باشد انشاء می شود. و با وجود چنین شرط ضمنی و بنایی مسلماً اجاره مبیع به مدتی بیش از خیار بدون اذن بایع صحیح نخواهد بود.

• اختلالهای ناشی از مصرف مواد، شامل استفاده افراطی از الکل، آمفتامینها، کوکائین و داروهای دیگر که تغییرات رفتاری ایجاد می کنند.

• اختلالهای اسکیزوفرنیایی، گروهی از اختلالها که با ویژگیهای فقدان تماس با واقعیت، پریشانیهای بارز اندیشه و ادراک و رفتار عجیب و غریب ظاهر می شوند.

• اختلالهای پارانویایی، اختلالهایی با ویژگیهای بدگمانی و خصومت شدید، همراه با احساس توطئه از سوی دیگران همراه می باشند.

• اختلال های اضطرابی که در آنها اضطراب نشانه اصلی اختلال است .

• • اختلالهای جسمانی شکل که نشانه های اختلال ، جسمانی است ولی هیچگونه مبنای عضوی برای آنها نمی توان یافت و بنظر می رسد که نقش اصلی با عوامل روانی است بیماری خیالی و اشتغال فکری بیش از حد درباره سلامتی و ترس از بیماری بی آنکه جایی برای نگرانی باشد .

  (( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

• اختلالهای گسستی؛ تغییرات موقت در کارکردهای هشیاری ، حافظه یا هویت شخصی به علت مشکلات هیجانی.

• اختلالهای روانی جنسی شامل مشکلات هویت جنسی نارضایتی جنسی و اختلال در عملکرد جنسی .

• اختلالهای شخصیت، الگوهای دیرپایی از رفتار غیرانطباقی ، شامل شیوه های نارس و نامناسب برای کنار آمدن با فشار روانی یا حل مشکلات نظیر اختلال شخصیتی جامعه ستیزی و اختلال شخصیتی خود شیفتگی است (براهنی، ۱۳۸۰، ص۱۹۴) و سایر اختلالات روانی که توضیح بیشتر در خصوص آن از موضوع بحث ما خارج می باشد، لیکن از جمله این اختلالات روانی، اختلالات روانی عاطفی یا خلقی می باشد که شامل پریشانی حالت خلقی بوده و شخص مبتلا به آن ممکن است به شدت افسرده یا به طور غیرعادی سرخوش و یا بین دوره هایی از سرخوشی و افسردگی نوسان کند .که در ادامه این دسته از اختلالات روانی را مشروحاً مورد بررسی قرار خواهیم داد لیکن ابتدا مختصراً با واژه هایی نظیر خلق و شخصیت آشنا خواهیم شد.

فصل چهارم
اختلالات خلقی دو قطبی
گفتار اول؛
۴-۱- بررسی مفاهیم خلق و شخصیت
۴-۱-۱- خلق
آنچه عادت نفس در واکنشهای عملی انسان باشد را خلق و خوی می نامند که ممکن است نیک یا بد باشد (کاتوزیان، ۱۳۸۵، ص ۵۴۶). خلق ممکن است طبیعی، بالا، یا پایین باشد، شخص طبیعی طیف وسیعی از خلق ها را تجربه می کند و به همان نسبت مجموعه ای از تجلیات عاطفی نیزدارد، کسانی که خلق بالا دارند حالت انبساط خاطر ، پرش افکار، کاهش خواب، افزایش احترام به نفس و افکار بزرگ منشانه نشان می دهند و افرادی که خلق پایین دارند با کاهش انرژی و علاقه، احساس گناه، اشکال در تمرکز، بی اشتهایی و افکار مرگ خودکشی مشخص هستند (پورافکاری، ۱۳۸۲، ص۹۵) تغییرات خلق شایع ترین نشانه های اختلالات روان پزشکی هستند گاهی اوقات عاطفه را به جای خلق بکار می برند، خلق افراد سالم در روزهای مختلف متفاوت است. این تغییر پذیری خلق ممکن است در جریان بیماری های مختلف، مختل شود (نادری و همکاران، ۱۳۸۱، ص ۱۱). خلق حالت هیجانی یا احساس است که دوام پیدا می کند و بر تجارب فرد و تمامی جنبه های رفتار و ادراک او از جهان و محیط پیرامونش تأثیر می گذارد، در واقع حس درونی هر فرد است که در بیشتر اوقات با او همراه است و روحیه غالب او را تشکیل می دهد (ضرغامی و باقری، ۱۳۸۹، ص ۱۳).
۴-۱-۲- شخصیت
از شخصیت تعاریف مختلفی به عمل آمده، شخصیت را عبارت از مظهر عادات و رفتار و خوی آدمی می دانند که چگونگی تطبیق وی را با محیطش معین می کند شخصیت ساخت متحرکی است که از عوامل حیاتی، نفسانی و اجتمایی و فرهنگی تشکیل شده وطریقه خاصی از حس و فکر، عمل و رفتار در فرد بوجود می آورد (قلی زاده، ۱۳۷۴، ص ۹۶). شخصیت ترکیبی از خصوصیات و استعدادهای بالقوه ارثی و تأثیر محیط خارجی بر این استعدادهاست. (صانعی، ۱۳۸۱، ص ۵۰۰) پس واژه شخصیت به ویژگی های دیرپا و پایدار یک فرد اطلاق می شود که در رفتاری که در شرایط مختلف زندگی از خود نشان می دهد تظاهر پیدا می کنند شخصیت پیش از ناخوشی یکی از مؤلفه های تظاهرات بیماریهای روانی است. (میرسپاسی و شریف تبریزی، ۱۳۸۳، ص ۲۹) شخصیت یک سازمان پرتحرک و بالاترین ترکیب روانی است و یکی بودن و معلوم بودن وضع و احساسات شخصی از مختصات آن است. (دانش، ۱۳۶۸، ص ۵۱) الگویی متمایز و ویژه از افکار، هیجانها و رفتارها که سبک شخصی تعامل هر فرد با محیط مادی و اجتمایی او را شکل می دهد. شخصیت هر فرد واجد سه سامانه است که از تعامل آنها رفتار انسان تنظیم می شود؛ نهاد، خودساره و فرا خود، سه سامانه مذکور هستند.
۱-نهاد؛ بدوی ترین بخش شخصیت است، نهاد از بدو تولد وجود دارد و شامل تکانه های زیستی پایه نظیر نیاز به غذاخوردن ، نوشیدن و نظیر آن است . پرخاشگری نیز از تکانه های زیستی پایه است. نهاد در پی ارضای فوری این تکانه هاست ، مثل کودکان خردسال که شرایط بیرونی هرچه باشد او همه همّ خود را صرف کسب لذت و پرهیز از درد می کند .
۲-خودساره؛ همین کودکان بسیار زود در می یابند که همواره امکان ارضای فوری و بلافاصله تکانه هایش وجود ندارد. برای رفع گرسنگی باید آن قدر صبر کند تا کسی برای وی غذا تهیه کند یا رها شدن از فشار مثانه یا روده را باید به قدری به تأخیر بیندازد تا دستشویی پیدا شود کودک یاد می گیرد که نیازها و ملزومات واقعیت را مورد توجه قرار دهد فلذا بخش جدیدی در او شکل می گیرد که همان خود ساره است. خودساره تابع اصل واقعیت است خودساره واسطه خواسته های نهاد، واقعیتهای محیط و الزامهای فراخود است.
۳-اما فراخود سومین بخش شخصیت است که در مورد درست یا غلط بودن اعمال قضاوت میکند عامتر آن که فرا خود باز نمود درونی شده ارزشها و اخلاقیات جامعه است و شامل وجدان فرد و نیز انگاره یا تصور او از فردی است که اخلاقی آرمانی دارد. (رفیعی و همکاران، ۱۳۸۵، ص ۱۰۵). اگر چه شناخت بیشتر مفاهیم شخصیت و خود نیازمند به مجهز بودن نگارنده و خوانندگان با دانش مربوطه می باشد لیکن سعی نمودیم تا حد امکان با مطالعه این مفاهیم، زمینه را جهت ورود به بحث اصلی خود فراهم نماییم. لذا اکنون ابتدا به مطالعه اختلالات خلقی پرداخته و سپس به بررسی اختلال خلقی دو قطبی می پردازیم.
گفتار دوم؛
۴-۲- اختلالات خلقی
چنانکه اشاره کردیم، بطور طبیعی وضعیت خلقی هر فرد همیشه ثابت نیست و نوساناتی دارد ، اما این نوسان ها در وضعیت طبیعی و معمولی خیلی زیاد نیست و کاملاً محدود است به طوری که روحیه غالب هر فرد سالم تقریباً ثابت است و در طیف محدودی نوسان دارد ، حال اگر این روحیه از طیف طبیعی خود خارج شود مشکل اختلال خلقی پیش می آید .
یعنی اگر فرد، روحیه ای پیدا کند که به طور پایدار بالاتر یا پایین تر از این حد طبیعی باشد یا اگر نوسانات خلقی فرد بیش از حد طبیعی باشد می گوییم او دچار بیماری یا اختلال خلقی شده است. اختلالات و بیماری های خلقی عبارتند از بیماری اضطراب ، بیماری افسردگی، بیماری هیپومانی و مانیا که گاهی به صورت مخلوط از این دو یعنی پسیکوزمانیک دپرسیو^[۷]، دیده می شود که بطور خلاصه به توضیح هر کدام از آنها خواهیم پرداخت.
۱٫اضطراب؛ اضطراب و دلهره برای ما حالتی آشناست که هر کدام به نوعی از آن ، از واکنش های عاطفی ساده زمان کودکی، تا حالات اضطراب شدید چون وحشت بدون علت از مرگ دچار شده ایم اضطراب خواه به تنهایی به صورت علامتی بارز و خواه همراه با سایر اختلالات، حالتی است که هسته مرکزی خیلی از بیماریهای روانی را بوجود می آورد ، احساس نگرانی ناراحتی عمده بیمار است. (پور افکاری، ۱۳۶۸، ص۱۱)
۲٫بیماری افسردگی؛ احساس افسردگی یک پدیده طبیعی است که بر اثر عوامل خارجی ممکن است به نسبت های مختلف در هر فرد پیدا شود ولی چنانچه حالت افسردگی شدید باشد و یا این حالت مدتی طولانی ادامه یابد و فرد را از پای در آورد، آن وقت است که این پدیده طبیعی حالت بیماری پیدا می کند و می گویند شخص دچار بیماری افسردگی شده ، این بیماری با احساس غم همراه است و این احساس غم و اندوه ممکن است از یک حالت خفیف به یک حالت افسردگی فوق العاده شدید نوسان و تغییر نماید ، شخص مبتلا به بیماری مذکور از اینکه نمی تواند تمرکز داشته باشد و فکری را بطور منظم دنبال کند و یا راجع به مسئله ای اندیشه نماید، شکایت دارد.
شخص افسرده در احساس بی کفایتی و بی ارزشی غوطه ور می شود. دو مشخصه اساسی افسردگی ، ناامیدی و غمگینی است ، شخص رکورد وحشتناکی احساس میکند و نمی تواند تصمیمی بگیرد رهایی تدریجی از تعهدات زندگی که غالب اوقات ثمره زندگی منزوی و گوشه گیری است شخص را به طرف خودکشی می کشاند (قضایی، ۱۳۷۳، ص ۲۹۲) ، شخص افسرده نمی تواند فعالیتی را شروع کند یا به چیزی علاقه مند شود. (براهنی، ۱۳۸۰، ص ۲۰۶) خستگی مفرط و مزمن بر آنها حکومت دارد به اموری که در اطرافشان می گذرد اعتنائی ندارند. به تنهایی و انزوا پناه می برند و ناامیدانه به فضا خیره می شوند (شکل ۴-۲-۱) قادر به دیدن هیچ چیز جز قسمتهای تیره زندگی نیستند در نظر آنان انجام دادن هیچ کاری به زحمتش نمی ارزد. (کی نیا، ۱۳۷۳، ص ۹۰۳)
افسردگی معمولاً با بروز تغییراتی در وضعیت زندگی، از دست دادن ها و شکستها که بخشی از زندگی ما را تشکیل می دهند، مرتبط است ، افرادی که از افسردگی رنج می برند، اغلب تفکر منفی دارند گویی عینک تیره ای به چشم زنده اند به همین دلیل دیدگاه آنها نسبت به خود و اطرافیان و آینده به شدت منفی است ودارای افکار بدبینی و سوء ظن می باشند، چه آنکه عادت انتقاد و بدبینی روی دستگاه سمپاتیک^[۸] بزرگ و غدد داخلی اثر می کند و می تواند خود مبداء اختلالات عملی و حتی عضوی شود. (رحیمی اصفهانی، ۱۳۷۱، ص ۳۸)
افسردگی موجب منزوی شدن، بیقراری و منفی گری فرد می گردد، افراد مذکور خودشان را بی ارزش می دانند و فکر می کنند کسی آنها را دوست ندارد یا اینکه در مدرسه کودن و کم هوش هستند، (جوکار و بانکی، ۱۳۹۱، ص ۲۹۹) دارای افکار تکراری در مورد مرگ یا خودکشی هستند. (شاملو، ۱۳۸۳، ص ۲۳۶)
افکار خودکشی یا دیگرکشی به عنوان علامتی از افسردگی شدید باید همواره جدی گرفته شود، از دیگر علایم افسردگی مشکلات جسمانی نظیر سردرد، کمردرد می باشد، بیمار افسرده معمولاً بی خواب یا کم خواب می شود صبح خیلی زود بیدار می شود و علی رغم اینکه خیلی خسته است هرچه تلاش می کند دیگر خوابش نمی برد، تمایل زیادی به روابط جنسی ندارد، کج خلق و تحریک پذیر می شود به آسانی به گریه می افتد یا تمایل به گریه کردن دارد ولی نمی تواند گریه کند (شکل ۴-۲-۲)
در برخی از موارد شدید و نسبتاً نادر در افسردگی، فرد بیمار صداهایی را می شنود که وجود خارجی ندارد که اصطلاحاً به این گونه حالت روانی توهم می گویند محتوی این گونه توهمات هم معمولاً متناسب با خلق و محتوای افکار فرد افسرده است مثلاً فرد صدایی می شنود که او را سرزنش یا تحقیر می کند یا به او ناسزا می گوید گاهی هم بیماری که شدیداً افسرده می باشد ممکن است پنداره ها یا هذیان ها یا عقاید غریب و غیرواقعی پیدا کند.
به طور مثال ممکن است احساس کند یک گناه نابخشودنی مرتکب شده یا فکر کند دنیا به آخر رسیده یا عده ای در صدد مجازات او هستند فرد با شکست ها ، ناکامی ها ، افکار خاصی نظیر نقطه ضعف ها اشتغال ذهنی دارد و نمی تواند آنها را از ذهن خود خارج کند. (ضرغامی و باقری، ۱۳۸۹، ص ۱۷)
شکل ۴-۲-۱ : بیمار افسرده
شکل ۴-۲-۲ : بیمار افسرده
۳٫بیماری روانی مانی (مانیک^[۹])؛ بیماران مانی بیمارانی هستند که از نظر عاطفی عکس حالات افسردگی دارند، یعنی خلق آنها در مسیر هیجانی و سرخوشی و نشاط بیش از اندازه با خوشبینی زیاد در جریان میباشد در این بیماری علاوه بر حالات سرخوشی و نشاط نوعی حالت ازدیاد فعالیتهای جسمانی نیز دیده می شود، تفکر و تکلم سریع می شود و به صورت آبشاری از سخن در می آیند هر لحظه درباره مطلبی تازه صحبت می نمایند، که به این حالت اصطلاحاً پرش افکار می گویند بیماران مانی معمولاً دارای نوعی حالت شوخ طبعی و متلک گویی و ایجاد نشاط در دیگران هستند خود را صاحب مقام و شخصیت ممتاز می دانند مثلاً خود را خدا، پیامبر، امام، یا صاحب مقام های بزرگ می دانند که این حالت را هذیانهای بزرگ منشی نام نهاده اند ویژگی اصلی مانیا، سرخوشی یا تحریک پذیری ، بیش فعالی و همانطور که ذکر شد، خود بزرگ بینی است. افزایش خلق می تواند به صورت شادمانی و خوش بینی بی اندازه و شادی مسری تظاهر کند در موارد دیگر به صورت تحریک پذیری و تمایل به خشمگین شدن بروز می نماید بیمار غالباً لباسهایی ناهماهنگ و با رنگ روشن می پوشد هنگامی که اختلال شدیدتر شود ممکن است ظاهر بیمار نامرتب و ژولیده شود بیمار غالباً برای مدت طولانی بیش فعالی دارد به طوری که باعث خستگی جسمی وی میشود، زود حواسشان پرت می شود کاری را شروع می کنند ولی چون مکرراً سراغ کار جدیدی می روند، آن را نیمه کاره رها می سازند رفتارهای نامناسب از نظر اجتماعی دارند، ولخرج می شوند یا افزایش انرژی جنسی دارند ، اشتهای بیمار زیاد می شود و ممکن است با ولع و بدون هیچ توجهی به عرف معمول غذا بخورند، تکلم بیمار غالباً سریع و زیاد می باشد. (اشرفیان بناب، ۱۳۸۰، ص۱۰۵) فرد ممکن است بسیار پرتوقع باشد و به خصوص اگر طرح های جاه طلبانه او با مانعی برخورد کند و دیگران به سرعت به خواسته های او توجه نکنند به شدت عصبانی شود، خلق وی گسترده یا بسیط می گردد به این توضیح که ، ابراز احساسات بدون هیچگونه احتیاط یا خودداری یا محزورات می باشد ، فرد بدون توجه به عرف و محدودیتهایی که معمولاً هرکسی با توجه به مقتضای زمان و مکان رعایت می کند، به ابراز عقاید و احساسات خود می پردازد ، خلق و عاطفه تغییرات سریع و غیرقابل پیش بینی دارد در یک آن ، خوشحال و بدون فاصله بدون دلیل عصبانی میگردد، (ضرغامی و باقری، ۱۳۸۹، ص ۲۵) افرادی که تجارب مانیک دارند، رفتارشان کم بیش مصداقی از مفهوم عامیانه دیوانه زنجیری است چنین افرادی سخت بر انگیخته اند و مدام باید فعال باشند (براهنی، ۱۳۸۰، ص ۲۰۷) حالات ذکر شده را در صورتی که شدید باشد مانیا گویند و حالت خفیف آنرا هیپومانی می نامند از آن به تجارب شیدایی نیز یاد می کنند. بیماری ممکن است در شروع به صورت هیپومانی باشد و به علت عدم معالجه شدت یافته تبدیل به مانیا شود در این حالت قوه قضاوت و بینش و بصیرت بیمار به طور کامل از بین می رود . قوه اراده و قدرت اراده امور مربوط به خود را ندارند و قوه تمیز در آنها مختل است در حالیکه در هیپومانی توهم و هذیان وجود ندارد. چنانکه اشاره شد بیماری هیپومانی و مانیا گاهی به صورت مخلوطی از این دو ، بروز و ظهور می کند که در اصطلاح روان پزشکی آنرا ، پسیکوزمانیک- دپرسیو و اصطلاح حقوقی آنرا جنون ادواری نیز می گویند، جنونی که مداوم و مستمر نیست بلکه گاه گاه بیمار دچار حالت روانی از نوع افسردگی یا از نوع تحریکاتی (هیپومانی یا مانی) می شود. (گودرزی، ۱۳۷۷، ص ۱۶۵۸) همانطور که اشاره شد طرح مباحث یاد شده، بررسی و مطالعه پیرامون اقسام جنون و سایر اختلالات روانی با ملاحظه وجوه اشتراک مربوطه، به جهت اشراف هر چه بیشتر خوانندگان نسبت به موضوع اصلی می باشد. از جمله اختلالات خلقی، اختلالات خلقی دوقطبی می باشد حال که با اختلالات خلقی و مسایل پیرامونی آن نیز آشنا شدیم، این دسته از اختلالات خلقی را مورد بررسی دقیق تری قرار خواهیم داد.
گفتار سوم؛
۴-۳- تعریف اختلال خلقی دو قطبی
بیماران مبتلا به دورهای مانی و افسردگی یا فقط مانی را مبتلا به اختلال دو قطبی می نامند. (پورافکاری، ۱۳۸۹، ص ۱۴۰) اختلال خلق دوقطبی یکی از مصادیق اختلالات روانی معادل اصطلاح لاتین مانیکو دپرسیو^[۱۰] می باشد که معادل تحت اللفظی آن عبارتست از افسردگی شیدایی و با نوسان شدید خلقی بین افسردگی و سرخوشی با بهبودهای موقت و عودهای مکرر همراه می باشد (اشرفیان بناب، ۱۳۸۰، ص ۱۵۰). اختلال دو قطبی به عنوان اختلال شیدایی- افسردگی شناخته شده است به طوری که نوسانات غیرمعمول خلق وجود دارد . این گونه نوسانات خلق از بالا و پایین رفتن خلق نرمال متفاوت است. به طوری که همراه با اشکالاتی در خواب ، اشتها ، انرژی است و به شدت عملکرد فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. (سعادتیان و نجاران، ۱۳۸۹، ص ۲۱) گاه اختلالات خلقی یک قطبی است و آن هنگامی است که خلق بیمار پایین تر از حد طبیعی قرار می گیرد که به آن اصطلاحاً افسردگی اساسی یا دل افکاری یا افسرده خویی می گویند که در آن فرد بیمار دوره های افسردگی را طی می کند، لیکن در اختلالات خلقی دوقطبی خلق بیمار، هنگام بروز بیماری ، گاهی پایین تر و گاهی بالاتر از حد طبیعی قرار می گیرد. به عبارت دیگر اختلال خلقی دوقطبی که به آن همانطور که اشاره کردیم، بیماری افسردگی –شوریدگی یا افسردگی شیدایی هم گفته میشود، یک نوع اختلال در خلق است که با دوره های نسبتاً طولانی شوریدگی و افسردگی مشخص می شود. (ضرغامی و باقری، ۱۳۸۹، ص ۱۴) خلق فرد مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی بین افسردگی و شیدایی مفرط در تناوب است. در برخی موارد تنها بازگشت کوتاهی به حالت بهنجار بین چرخه سریع افسردگی _ شیدایی وجود دارد. (رفیعی و همکاران، ۱۳۸۵، ص ۱۶۵)
گفتار چهارم ؛
۴-۴- علایم عمده در بیماران مبتلا به اختلال خلقی دوقطبی
بیماران مبتلا به اختلالات خلقی دو قطبی در برخی از مراحل یا برهه هایی از بیماری، دوره های افسردگی را تجربه می کنند و در برهه هایی دیگر دچار علایم و نشانه های شوریدگی می شوند . البته در مواردی هم ممکن است که بیمار علایمی از افسردگی و شوریدگی را با هم داشته باشد، نشانه های افسردگی و شوریدگی کاملاً از یکدیگر متفاوت هستند . این دو حالت به تناوب و به فاصله های نامعین عارض بیمار می گردد. (اردبیلی، ۱۳۹۰، ص ۸۰) نشانه های افسردگی را قبلاً شرح دادیم لیکن به طور اختصار نشانه اصلی افسردگی ، خلق غمگین و ناتوانی در لذت بردن است. همانطور که توضیح داده شد ،شخص اشتغال ذهنی با شکست ها ناکامی ها و بی کفایتی ها یا کاهش اعتماد به نفس دارد، نشانه اصلی شوریدگی یا شیدایی که از آن اصطلاحاً به مانی یا مانیا نیز یاد می شود، خلق بالا، گسترده و تحریک پذیر است، خوشحالی بیش از اندازه ، درگیر شدن در فعالیت های پرخطر، اشکال در تمرکز، افکار شتابان که به سرعت از یک موضوع به موضوع دیگر منتقل می شود، افزایش میل جنسی ، توهمات شنیداری و عقاید هذیانی هم از دیگر نشانه های شوریدگی می باشد که در این خصوص نیز قبلاً شرح دادیم، نشانه های مذکور احتمال دارد همراه نشانه های افسردگی نظیر افکار خودکشی در حمله مختلط رخ دهد. (سعادتیان و نجاران، ۱۳۸۹، ص ۳۱)
هرچه اختلال خلقی دوقطبی در فردی شدت بگیرد، برخی یا تمامی علایم ذیل بارزتر می شوند؛ تغییرات سریع و غیرقابل پیش بینی خلق و عاطفه به طوری که فرد ممکن است در یک آن خوشحال و بلافاصله عصبانی شود (شکل ۴-۴-۱)، بروز رفتار اغواگرایانه مانند آرایش غلیظ و پوشیدن لباسهای رنگارنگ که البته گاهی نیز بیمار شوریده آن قدر مشغول فعالیت است که فرصت رسیدن به سروضع خود را ندارد، بذله‌گویی ،پرحرفی و حرف زدن با صدای بلند داستان وار و اغراق آمیز، پریشانی حواس، پرش افکار ، سوء تعبیر وقایع و افزایش واکنش به تحریکات، اشکال در بینش و قضاوت، اشکال در درک واقعیت دارد، در مواردی که شوریدگی شدید است چیزهایی توسط بیمار درک می شوند که وجود خارجی ندارند، که از آن به توهم یاد می شود مثلاً فرد صدایی می شوند که او را تحسین یا از او تعریف می کند گاهی هم بیمار شوریده ممکن است پنداره ها یا هذیان ها یا عقاید عجیب و غریب و غیرواقعی پیدا کند. (ضرغامی و باقری، ۱۳۸۹، ص ۲۶) کسانی که دچار دوره هایی شیدایی می شوند به مفهوم عامیانه رفتارشان شبیه به دیوانه ای پرسرو صداست به طوری که به شدت هیجان زده و دائماً در حال فعالیت هستند این افراد دچار اغتشاش شعور و اختلال در جهت یابی هستند و ممکن است دچاز هذیانات ثروت موفقیت یا قدرت شوند (رفیعی و همکاران، ۱۳۸۵، ص ۱۶۶) ممکن است آواز بخوانند، فریاد بزنند یا به دیوار مشت بکوبند و شدیداً تحریک پذیر و تندخو شوند، چنانکه حضرت علی(ع) نیز در کلمات قصار خود، تندخویی بیمورد را نوعی دیوانگی می‌دانند. (دشتی، ۱۳۷۹، ص۶۸۳) بیمار گاهی احساس می‌کند خودش و دنیای اطرافش و هر چه خود و دیگران انجام می‌دهند پوچ و بی‌ارزش است، با افکار خاصی نظیر نقطه ضعف ها و شکست های خود اشتغال ذهنی دارد و نمی‌تواند آن ها را از ذهن خود خارج کند، حوصله هیچ‌چیز و هیچکس را ندارد (شکل ۴-۴-۱)، کج‌خلق می شود و گاهی به راحتی به هم می ریزد و خشمگین می شود (شکل ۴-۴-۲). فرد کم اشتها و لاغر و گاهی هم برعکس اشتها و وزن او افزایش می یابد، بدون دلیل خاصی احساس خستگی می کند یا آن قدر احساس ضعف می کند که نمی تواند کاری انجام دهد، به آسانی به گریه می‌افتد مواردی هم دیده می شود که تمایل به گریه کردن دارد ولی نمی تواند گریه کند، گاهی نیز بیمار برعکس دارای شادی و انرژی غیرعادی و بیش از حد است که اغلب با احساس بزرگی همراه است. فرد مبتلا فکر می کند بهتر و تواناتر و قدرتمندتر از سایرین است، کم تر خسته می شود و احساس می کند نیاز به خواب ندارد، میل جنسی وی افزایش می یابد به طوری که فرد ممکن است تمایل به اعمال جنسی متعددی داشته باشد و شرکای جنسی متعددی انتخاب کند، توجه بیمار به آسانی به محرکهای خارجی نامربوط و بی اهمیت معطوف می شود، دچار پرش افکار می گردد یعنی از حد معمول بیشتر و سریع‌تر حرف می زند، گویی افکار مختلف در ذهن بیمار با هم مسابقه گذاشته اند یک لحظه راجع به یک موضوع صحبت می کند و پیش از آنکه صحبت آن تمام شود، موضوع دیگری را پیش می کشد که ارتباطی با موضوع قبلی ندارد در مراحل اولیه بیماری، فرد ممکن است فعال تر و پرحرف‌تر از معمول باشد و اعتماد به نفس او افزایش پیدا کند و سپس سایر علایم بیماری ظاهر شود. (ضرغامی و باقری، ۱۳۸۹، ص ۲۴). علایم بیماران مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی، معمولاً تکراری و مشابه بوده و از این جهت شناسایی این گونه بیماران را آسان می نماید. اکنون به جاست که جهت شناخت هر چه بهتر بیماری، با عواملی که معمولاً موثر در بروز این بیماری هستند آشنا شویم.

شکل ۴-۴-۲- بیمار دو قطبی شکل ۴-۴-۱- بیمار دوقطبیگفتار پنجم؛
۴-۵- عوامل مؤثر در بروز اختلال خلقی دو قطبی
محققان تا کنون نتوانسته اند عامل مشخصی برای این بیماری کشف کنند ولی متوجه شده اند که عوامل متعددی در ابتلا به این بیماری نقش دارند که اهم آنها را می توان به شرح ذیل بیان نمود .
۱٫عامل ژنی؛ تأثیر خلق والدین بر کودک را نباید نادیده گرفت معمولاً کودکان دارای مشکلات خلقی دارای والدینی هستند که خود آن ها نیز دچار مشکلات خلقی هستند اغلب یک عامل ژنتیک در ایجاد چنین شرایطی نقش دارد ، امکان دارد پدربزرگ یا مادربزرگ دچار اختلال دوقطبی باشند عمویا خاله افسرده باشند، (جوکار و بانکی، ۱۳۹۱، ص ۱۶) مشاهدات نشان داده است که اعضای خانواده بیماران، بیش از افراد دیگر به این بیمار مبتلا میشوند البته این به این معنا نیست که اگر کسی به اختلال دوقطبی مبتلاست حتماً فرزندانش نیز مبتلا خواهند شد، بلکه فرزندانی که والدین آنها مبتلا به این اختلال هستند، احتمال ابتلای شان به اختلال خلقی دوقطبی ، در مقاطع مختلف زندگی ، بیش تر از سایر کودکان است، نقش و تأثیر عامل ژنی در ابتلا به اختلال خلقی دوقطبی بیشتر از اختلال یک قطبی یا افسردگی است به طوری که اگر یکی از والدین مبتلا به افسردگی باشد احتمال ابتلای فرزندش به اختلال خلقی ۱۰ تا ۱۳ درصد است، در حالی که اگر یکی از والدین اختلال دوقطبی داشته باشد، احتمال ابتلای فرزند او به اختلال خلقی به ۲۵درصد می‌رسد و چنانچه هر دو والدین ، مبتلا باشند این احتمال به ۵۰ تا ۷۵ درصد می رسد.
۲٫عامل محیطی؛ واکنش خلقی به دنبال بروز حوادث ناخوشایند، معمولاً طبیعی محسوب می شود، اما اگر چندین حادثه فشارآور به طور همزمان رخ دهند یا رویدادهای استرس زای خفیف برای مدت زمانی طولانی دوام داشته باشند در این صورت آسیب پذیری فرد نسبت به اختلال دوقطبی افزایش می‌یابد، عوامل فشارآور محیطی شامل مرگ عزیزان، مشکلات شغلی، خانوادگی ، زناشویی ، مسائل مالی و مشکلاتی از این دست می باشد برخی بررسی ها هم نشان داده است که اختلال دو قطبی در طبقات اقتصادی اجتمایی بالا شایع تر از سایر طبقات اجتمایی است.

• عامل زیست شناختی؛ اختلال خلقی دو قطبی ممکن است به جهت سابقه مصرف مواد مخدر، الکل ، استفاده از روان گردانها و داروهایی که بر روی روان تأثیر می گذارد چه به صورت محرک چه آرام بخش و چه به عنوان عامل اختلال، (رخشانی، ۱۳۷۵، ص ۷۵) بوجود آمده و ظاهر گردد، همچنین ممکن است به دنبال تغییرات فیزیولوژیکی غیرمعمول نظیر زایمان، ابتلا به عفونت های ویروسی آشکار شود. (ضرغامی و باقری، ۱۳۸۹، ص۳۰) برخی افراد نیز استعداد ابتلا به اختلال دو قطبی را دارند این افراد چنانچه از استرس‌ها دور باشند، احتمال آشکار شدن اختلال در آن ها کم می شود، خستگی و کم خوابی هم در آشکار شدن علایم این بیماری نقش دارد، عوامل استرس زا عمدتاً در بروز اولین دوره از اختلال نقش ایفا می‌کنند. همانطور که اشاره شد، سوء مصرف برخی از مواد نیز منجر به شروع، تداوم یا عود بیماری می گردد، مهمترین این مواد آمفتامین ها (مثل شیشه، کریستال و نظایر آن) می تواند منجر به عود شوریدگی در بیمار شوند، الکل و موادی نظیر تریاک، کدئین و هروئین نیز منجر به افزایش دوره های افسردگی می گردند. (همان منبع، ص ۲۲). عواملی که اشاره کردیم، معمولاً در بروز و ایجاد این بیماری موثر می باشند ولی نه به این مفهوم که علت حتمی و قطعی آن به حساب آیند، چه بسا افرادی که در معرض هر کدام از این عوامل بوده لیکن مبتلا به این بیماری نشده و چه افرادی که با مستعد بودن هر کدام از این شرایط دچار این بیماری روانی می گردند. اکنون که به اختصار به علایم و عوامل ایجاد این بیماری روانی اشاره کردیم، جهت آشنایی بیشتر با این بیماری به نحوه درمان و چگونگی تعامل با این بیماران خواهیم پرداخت.

گفتار ششم؛

۲۳

هنریش مینتراپ
سال ۲۰۱۲

مقاله

پل زدن میان پاسخ‌گویی، تعهدات و ارزش‌های حرفه‌ای در دانش‌آموزان نیازمند سلامت است

خرد محلی

ترکیبی (کمی و کیفی)

مدرسه‌ها با وجود شرایط یکسان، در درجه‌ی سلامت متفاوت هستند. مدرسه‌هایی با درجه‌ی بالاتری از سلامت، دارای تعادل خوبی میان ارزش‌ها واقعیات است و نسبت به مخالفت‌ها و تهدیدها بازتر عمل می‌کند. سلامت در این تحقیق با مدل سلامت عمومی دوبل که دارای سه بعد اصلی سلامت فردی، تعهدات رسمی و ملاحظات است سنجیده شد.

۲۴

مایکل مِیِر، جین استین، نیرمالا گوپال
سال ۲۰۱۲

مقاله

کشف پارامترهای عمومی سلامت پلیس

کلان

کمی / پیمایشی

با بهره گرفتن از داده که در تلاش برای یافتن ارتباطی میان مدل بخش عمومی کلارک و تئوری سلامت پلیس بود تصویر پیچیده‌ای از سلامت در آفریقای جنوبی به دست آمد که بیانگر چالش‌های اساسی در برقراری سلامت است.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

۲-۵-۱- تجزیه و تحلیل پژوهش‌های داخلی:
نمودار ۸: پراکندگی سطوح مطالعات و پژوهش‌ها
با توجه به نمودار، می‌توان نتیجه گرفت که میزان تحقیق‌های صورت گرفته در سه سطح کلان، میانی و خرد به صورت یکسان پراکنده شده‌اند.
نمودار ۹: متغیر وابسته در پژوهش‌های ذکر شده در ادبیات داخلی
نمودار بالا این موضوع را به روشنی و وضوح بیان می‌دارد که پژوهش‌های صورت گرفته در ایران، بیش‌تر به فساد و مظاهر آن همانند رشوه، تخلف اداری و به ویژه فساد اداری توجه نشان داده‌اند و این در حالی است که سلامت اداری تنها در دو مورد از پژوهش‌های سازمانی مورد توجه بوده. این خود نشان از آن دارد که میزان توجه به سلامت اداری در مجامع علمی و اجرایی کم بوده و باید با دیدگاه جدیدی به این موضوع نگریسته شود. در مدل انتخابی این پژوهش، سلامت و فساد دو موضوع مستقل از هم تصور می‌شود که در کنار هم مورد سنجش و ارزیابی قرار می‌گیرند.
از سوی دیگر با توجه به نموداری که در ادامه خواهد آمد، اهمیت بعد مدیریتی وقوع فساد و تأمین سلامت خود را نمایان می‌سازد که این موضوع می‌تواند، دو بار معنایی با خود به همراه داشته باشد: اول: سیستم اداری و مدیریتی چه در سطح کلان و چه در سطح میانی و خرد با مشکل بروز فساد اداری به شدت روبرو است و با تلاش تمام در جهت کاهش فساد و افزایش سلامت اقدام نموده است. دوم: به نظر می‌رسد که علمای سایر علوم موضوع سلامت و فساد را چندان از منظر خویش مهم نمی‌دانند و حال آن‌چه شاید برای پیشبرد اهداف مدیریتی نیز، به تحلیل‌های جامعه‌شناسانه و حقوقی و اقتصادی از موضوع نیاز باشد که نمودار زیر در واقع نشان‌دهنده‌ی ضعف چارچوب علمی کل کشور در موضوع سلامت و فساد خواهد بود.
نمودار ۱۰: نمودار فراوانی ابعاد پژوهشی در رابطه با موضوع سلامت و فساد
۲-۵-۲- تجزیه و تحلیل پژوهش‌های خارجی:
دو بعد کلی در ادبیات خارجی مورد توجه محقق است: اول سطح تحقیقات صورت گرفته و دوم: تمرکز موضوعی این تحقیقات.
نمودار ۱۱: فراوانی سطوح تحلیل در ادبیات خارجی
به خوبی مشخص است که بر خلاف آن چه در ایران رایج است، در خارج از کشور، سطح محلی و Local Government از اهمیت بیش‌تری برخوردار است. که شاید بتوان دلیل این امر را در نحوه‌ی متفاوت حکومت و کشورداری دانست. اما، به نظر می‌رسد که برای پیشگام شدن با مطالعات روز دنیا توجه به سطح محلی در ایران نیز باید مورد توجه قرار گیرد که در حال حاضر یکی از مهم‌ترین سازمان‌هایی که در ایران به اداره‌ی امور محلی می‌پردازد؛ شهرداری‌های شهرهای سراسر کشور می‌باشد. از این رو در پژوهش پیش رو محقق مطالعه‌ی موردی خود را در سطح شهرداری کلان‌شهر تهران قرار داده است.
نمودار ۱۲: فراوانی موضوعات اصلی پژوهش در ادبیات خارجی
باز هم نگاهی به ادبیات خارج از کشور این مهم را بیش از پیش می‌نمایاند که توجه به سلامت به جای توجه صرف به فساد در دنیای امروز مد نظر جوامع بین‌المللی می‌باشد که در کشور ما نیز باید با توجه به الزامات بومی و دینی کشور مورد توجه قرار گیرد.
پیش از نتیجه‌گیری و معرفی مدل مورد استفاده در این تحقیق باید نسبت به نکاتی که محقق با توجه به مطالعه‌ی پژوهش‌های پیشین و برای انتخاب مدل مد نظر قرار داده است، توضیح بیش‌تری بیان شود. یکی از این نکات تفاوت قائل شدن میان مشتری و ارباب‌رجوع در سازمان مورد نظر است.
به طور حتم میان مشتری و ارباب‌رجوع تفاوتی وجود دارد. مشتری کسی است که انجام معامله و داد و ستدی را در یک محیط رقابتی به عهده دارد و در حالت تعاملی چیزی را می‌دهد و چیزی را می‌گیرد، به گونه‌ی اصولی به کارگیری لفظ مشتری که از بخش خصوصی عاریه گرفته شده، در بخش عمومی و دولتی درست نیست زیرا در بخش خصوصی، مشتریان به طور کامل شناخته شده‌اند و به گونه مشخصی خدمت یا کالای خود را از بخش خصوصی دریافت کرده، هزینه آن را می‌پردازند، در حالی که در بخش دولتی تمامی شهروندان باید مشتری محسوب شوند اگر چه همگی خریدار و خواهان خدمت ویژه‌ای از بخش عمومی نیستند (الوانی و دانائی‌فرد،۱۳۸۰ ص.۲۹۶). از این رو در مدل پیش رو افرادی که از سازمان خدمتی دریافت می‌کنند ارباب‌رجوع نامیده می‌شوند که در نظریه‌ی مدیریت دولتی نوین تمامی شهروندان می‌توانند ارباب‌رجوع سازمان محسوب شوند دارای بار اطلاعاتی برای سازمان خواهند بود، هر چند اطلاعات به دست آمده از افرادی که دارای مراجعه مستقیم به سازمان هستند (ارباب‌رجوع) با فردی که هم چنان یک مشتری بالقوه است متفاوت خواهد بود. پس پیشنهاد می‌گردد که این دو به عنوان گروه‌هایی ارزشمند اما جداگانه مد نظر قرار گیرند.
از سوی دیگر بر نکته‌ی دیگری که تأکید خواهد شد در نظر گرفتن تفاوت ادراک و تجربه‌ی افراد است. برای توضیح این تفاوت محقق ناگزیر باید به نظریه‌های رفتاری رجوع کند. در میان تمامی نظریه‌های موجود نظریه‌ی آیزن و فیش‌باین در بروز رفتار، چنین توضیح می‌دهند که به نظر آن‌ها رفتار در پی زنجیره‌ای از عوامل به وجود می‌آید. حلقه‌ی ما قبل بروز رفتار، قصد و نیت و هنجار ذهنی است، که به وجود آمدن قصد و نیت نیز به نوبه‌ی خود تابع دو متغیر گرایش به سوی رفتار و هنجار ذهنی است. متغیر اول (گرایش به سوی رفتار) یک متغیر فردی و شخصی است که طی آن فرد، انجام یک رفتار را از نظر خود ارزیابی می‌کند که آیا خوب یا بد است. متغیر دوم (هنجار ذهنی) منعکس‌کننده‌ی نفوذ و فشار اجتماعی است که شخص آن را برای انجام یک رفتار احساس و ادراک می‌کند.
به این ترتیب در صورتی که بخواهیم ظهور و بروز رفتار فسادآمیز و یا توأم با سلامت را مطابق با چنین فرایند بررسی کرد می‌توان گفت که نخستین سازه‌ی مؤثر بر قصد به عمل فسادآمیز و یا توأم با سلامت، اطلاعات و آگاهی فرد در مورد آن است، به طور کلی حداقلی از دانش در مورد یک پدیده یا رفتار لازم است تا ذهن فرد نسبت به آن کنجکاو شده و بتواند آن را موضوع احساسات مثبت یا منفی خود قرار دهد. افزون بر درک معنی فساد یا سلامت، لازم است نسبت به انواع ممکن آن نیز شناخت نسبی حاصل شود.
دومین سازه، تصور فرد از پیامدهای آن است. فردی که اجمالاً می‌داند عمل فسادآمیز یا سالم چیست، بایستی در این زمینه نیز اندیشه کند که در اثر اقدام به آن چه چیزی به دست می‌آورد؟ و یا چه عواقبی در انتظار اوست؟
در مجموع بر اساس آنچه گفته شد می‌توان عناصر موثر در شکل دهی به یک کنش را به صورت زیر فهرست نمود:
انتظاری که افراد در مورد نتایج یک کنش دارند.
ارزیابی که از نتایج کنش می‌نمایند.
میزان اطلاعات و آگاهی که از ابعاد آن کنش دارند.
تصوری که از ارزیابی دیگران در مورد آن کنش دارند.

درجه ۲ یا کمتر نشان دهنده رابطه خوب است.
روش تجزیه و تحلیل اطلاعات
داده های پژوهش حاضر، استفاده از نرم افزار آماری SPSS21 مورد تحلیل قرار گرفته است. در پژوهش حاضر برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی (شامل میانگین و انحراف معیار، جدول ها و نمودارها) و از آمار استنباطی (آزمون t برای دو گروه مستقل در جهت مقایسه میانگین ها و ضریب همبستگی پیرسون- برای فرضیه های اصلی- و ضریب همبستگی پیرسون – برای فرضیه های فرعی)، استفاده شده است.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

آزمون T مستقل، انجام عملیات ریاضی لازم برای مقایسه دو گروه مستقل را ممکن می سازد و مشخص می سازد که تفاوت مشاهده شده بین دو میانگین نمونه، ناشی از تفاوت واقعی میان دو جامعه است یا ناشی از عوامل تصادفی است. لذا از آنجا که هدف پژوهش حاضر مقایسه دو گروه مستقل از یکدیگر (زنان شاغل و غیر شاغل) در زمینه بهزیستی روانشناختی و دلزدگی زناشویی آن هاست؛ از آزمون T مستقل استفاده شده است.
برای استفاده از این آزمون در بررسی تفاوت بین دو میانگین مستقل،وجود مفروضه های زیر ضروری است:
۱-جامعه مورد بررسی به صورت تصادفی انتخاب شود یعنی انتخاب هر آزمودنی مستقل از آزمودنی دیگر انجام شود.
۲-شکل توزیع نمرات درجامعه مورد نظر نرمال باشد.
۳-واریانس نمرات دو جامعه با یکدیگر مساوی باشد(همگنی واریانسها)
در پژوهش حاضر مفروضه اول با نمونه گیری تصادفی آزمودنی ها رعایت شده است. در مورد فرض شماره ۲ نیز می توان گفت آزمونT نسبت به نرمال نبودن توزیع حساس نیست، تاثیر عدم برقراری مفروضه سوم بر میزان احتمال خطای نوع اول و دوم، نیز به حجم دو نمونه بستگی دارد و اگر حجم دو نمونه یکسان باشند، آزمون T نسبت به نامساوی بودن واریانسها حساس نخواهد بود(کیامنش،۱۳۷۴؛ به نقل از فراست، ۱۳۸۱)
فصل چهارم
یافته های پژوهش
تحلیل آماری داده ها به عنوان بخشی از روش شناسی علمی دو هدف اساسی دارد:۱) توصیف شواهد تجربی که از راه مشاهده یا آزمایش درباره ی موضوع پژوهش گردآوری می شود، و ۲) تفسیر نتایج توصیفی به منظور ارزشیابی فرضیه های پژوهش. تعبیر و تفسیر نتایج عینی آزمایش و تعیین احتمال درست بودن آن از ضروریات پژوهش علمی است و با بهره گرفتن از همین تفسیر احتمالی است که می توان نتیجه یک پژوهش مشخص و محدود را تعمیم داد (هومن،۱۳۹۱).
در این قسمت به ارائه یافته های پژوهش در ارتباط با فرضیات تحقیق می پردازیم. این فصل که در واقع هسته ی مرکزی تحقیق است و مشتمل بر جداول، نمودارها و تجزیه و تحلیل اطلاعات است در دو قسمت مورد بررسی قرار می گیرد:
الف)بخش توصیفی: در این قسمت ابتدا اطلاعات به دست آمده مربوط به آزمودنیها از قبیل شغل ، میزان تحصیلات، سن، با بهره گرفتن از آمار توصیفی خلاصه و طبقه بندی شده است و فراوانی و درصد آنها مشخص گردیده است که زنان خانه دار و شاغل در این متغیر ها مقایسه می شوند.
ب) بخش استنباطی: در این قسمت با بهره گرفتن از آزمونهای آماری مناسب(آزمون T و روش همبستگی پیرسون) به تجزیه و تحلیل داده ها پرداخته و بدین ترتیب یافته ها و نتایج مبنی بر فرضیات پژوهش ارائه و فرضیه های پژوهش رد یا تایید می شود.
آمار توصیفی:
۱–ابتدا در این قسمت آمار توصیفی در مورد زنان شاغل و خانه دار جهت مقیاسه مورد بحث قرار می گیرد.

شاخص
متغیر

تعداد

درصد نسبی

درصد متغیر

درصد تجمعی

سن

۳۰-۲۰ سال

۹

۵٫۱

۵٫۵

۵٫۵

۴۰-۳۱ سال

۷۲

۴۴٫۱

۴۴٫۲

۴۹٫۷

۵۰-۴۱ سال

۷۳